( 14 ) 



rondweg, de vcrzetering hebbende, door geen enkel onpartijdigc 

 rechter tegengesproken te worden, teii koste van menige laagheid. 



's Prinsen vertrouwelingen trachtten in elk gewest, in elke 

 stad, de sympathie, die hij bij het volk genoot, niaar verflauwde, 

 her op te beuren. Om de teugels van het bewind over de noor- 

 derh'jke gewesten, die hem schenen te ontsnappen, weer vast te 

 grijpen, vpnd hij niets geschikter dan aan de Staten van Holland 

 en Zeeland te verklaren, in den neteligen oogenblik waarin zij 

 verkeerden en hem niet missen of vervangen konden, dat hij 

 « soude gedwongen worden, tôt zyn groot leedwezen , openthjk 

 » te versoeken van zyn last en goevernement ontslagen te zijn *. » 

 Vroeger nog, reeds in April 4574, had don Louis de Requesens 

 beprocfd in onderhandelingen te komen, door bemiddehng van 

 Elbertus Leoninus alias de Leeuw ^, leeraar der rechten aan de 

 Hoogeschool van Leuven. Vruchteloos stelde deze zich in betrek- 

 king met zijnen oudleerling en vriend, den gewezen pensionaris 

 van Middelburg, Hugo Bonté ^ 



Wie weet, of hij er niet in zou gelukt zijn den prins van Oranje 

 over te halen, had Louis de Requesens zulks beproefd, onmiddel- 

 lijk na zijne aankomst in de Nederlanden; doch dit streefde tegen 

 zijn gcdacht. Willem van Oranje was in zijne oogen niets anders 

 dan een muiler, des te gevaarlijker door zijne geboorte, macht en 

 sluwheid; het ware, volgens zijn inzien, beneden de waardigheid 

 van een landvoogd en inbreuk maken op de heilige rechten van 

 denkoniîig dienhij vertegenwoordigde, openlijk met eenen muiter 

 te onderhandelen ! 



Intusschentijd vond Willem de Zwijger meer dan eene gclegen- 

 lieid, om het getal zijner aanhangers te vergrooten, en zijne popu- 

 lariteil te versterken. De verliezen, die hij leed in zijne familie 

 en in zijne fortuin voor de zaak die hij beoogde, droegen niet 

 weinig bij om hem eene koninklijke macht over Holland en Zee- 

 land te verzekeren. Deze twee provinciën, die zich van de zuider- 



* Groen van Prinsterer, Archives, V, bl. 9. 



' Elbertus Leoninus was geboorlig van Bommel. 



' Gachard, Correspondance du Taciturne, HI, bl. 373. 



