(25 ) 



onder den naarn van « Hooft eiide hoogste overiglieijdt » me» vol- 

 komen maclit, ora als « souverein ende overhooft » le gebicden en 

 te verbieden ^ 



Ambtenaars, wetbouders, scbulterijen en gemeenten raoesten 

 hem ecd van getrouwheid en gehoorzaamheid afleggen. 



Zijne macht was in de noordelijke geweslen genoegzaam ver- 

 zekerd. Zijn hoogmoed spoordc hem aan te zien of hij niet even 

 goed gelukken zou in de andere provinciën, die den koning nog 

 waren aangekieefd. Het grootste bezwaar, waartegen hij onver- 

 mijdelijk stooten zou, was de Staatsraad. 



Ging hij voor geene middelen achteruit, hoe oneerHjk ook, dan 

 zou hij er misschien inslagen dat bezwaar uit den weg te ruimen, 

 ja, het tôt zijn voordeel te bezigen. Een voorval werkte hem 

 bijzonder in de hand. Zierikzee werd den 29 Juni 1576 bij verdrag 

 door de Spanjaards gewonnen; de stad betaalde honderd du zend 

 gulden om van de plundering bewaard te blijven. Die som, 

 grootendeels door den Staatsraad gebruikt om een Duitsch régi- 

 ment af te danken en het uit het land te zenden, was op verre na 

 niet voldoende, om de soldij van twee en twintig maanden, waarop 

 het ander krijgsvolk het recht had, te voldoen. De soldaten 

 sloegen andermaal tôt muiterij over, en zakten ten getalle van 

 vijftien honderd naar Braband af ; overal werd brand gesticht en 

 groote sehade aangericht. Zij vertoonden zich voor Antwerpen, 

 waar zij echter niet binnengehiten werden, trokken dan naar 

 Herenthals, waar zij, volgens eene gewone uitdrukking, deerlijk 

 den duivel jaagden. 



Den 21 Juli 1576 waren zij voor de poorten der stad Meehelen, 

 en vroegen den nacht er te mogcn overbrengcn, hefgeen de 

 gouverneur Joris de Lalaing weigerde. Zij gingen dan voorts naar 

 Vilvoorde, onder weg hunnc woede bot vierende op de abdij 

 van Grimbergen. Hun doel was te Brussel vollen teugcl aan hunne 

 driften te geven; doch zij wisten niet dat dç hertog van Aarschot 



Oudewater waren in handen der koningsgezinden en Woerden werd nog altijd 

 belegerd. 



^ Wagenaar, YII, b1. 95. 



