( 27 ) 



onwettige dier bijeenrocpiiig beseffende, alsook hct gewicht van 

 den aanslag op deii Staalsraad, weigerden afgcvaardigden te be- 

 noemen, zoolang de leden van den raad gevangcn bleven. Bij 

 bet ontvangcn dier verklaring werden eenige raadsbeeren los- 

 gelaten * — docb niet allcn — die dan weer den Staatsraad uit- 

 maakten -. 



Docb wat was dit licbaam nog? Nicts dan een wapen, een 

 befboom in de band van Willem den Zwijger en der zijnen, welke 

 lot niets diende dan tôt bet vergeniakkelijkcn zijner plannen; 

 eene geknakte macbt, die geene macbt meer was, die de Zwijger 

 zal gebruiken om eenen scbijn van wettigbeid te geven aan de 

 meest onwettige en vrijheidsdoodende niaatregelen. 



Denzclfden dag, dat die enkele leden van den Staatsraad de 

 gevangenis verlieten, stemden zij toe in eene bijeenroeping der 

 Algemeene Staten, waartegen zij zicb altijd verzet badden; meer 

 nog, zij beloofden zelven die uitnoodiging te doen î 



De vergadering der. Algemeene Staten, op eene onwettige manier 

 bijeengeroepcn, zetelde bijna onverpoosd gedurende negen jaren 

 (157G-1585). Tôt zoo verre dreef zij de onwettelijkbeid, den 

 koning van Spanje vervallen te verklaren van zijne recbten op 

 de Nederlanden, bet wettig erfdeel zijner vaderen, de kroon 

 van ons vaderland den bertog van Alençon aan te bieden, die 

 prins was van een land waartegen onze voorouders zoo verbitterd 

 waren. 



Den ] 2 September ( 1 576) vernieuwde de Staatsraad zijn plakkaat 

 tegen de Spaanscbe solda ten, dat gebood « ze dood te smijten » ^, 

 alsook diegenen welke zich tegen die barbaarscbe en onbebendige 

 wetten zouden verzetten. Barbaarscb, omdat men geen onder- 

 scheid maakte tusscben onderdanige soldaten en oproerlingen ; 



^ Sasboul, d'Assonville, FoDck, Berty en Scharenberger verlieten de gevan* 

 genis den 15 September, alsook de président Viglius en de raadsheer Mieault. 

 Berlaymonl eersl den 49 Januari en Mansfeld in Fet)ruari, 



^ De Staatsraad hernam zijne zittingen den 17 September ten huize van 

 den président Viglius. Mémoires anonymes sur les troubles des Pays-Bas, 

 par M. Blaes, t. I, bl. 207, nota. 



3 De Jonche, Gendsche geschiedenissen, I, bl. 252. 



