(28 ) 



onbehendig, omdat men vergat dat de Spanjaards, m groot getal 

 nog aanwezig, bij de eerste gelegenheid wraak zouden nemen. 

 En zulks was reeds gebleken. Den i Augiistus had er een gevecht 

 plaats gehad tusschen boercn van het land van Waas en eene 

 compagnie lichte peerden, aangevoerd door Jan Falconetto, door 

 Sanchez d'Avila naar Antwerpen geroepen ; op andere plaatsen 

 insgelijks. Rond Tbienen hadden zich eenige benden Spanjaards 

 vereenigd om Brabant door te trekken en zich bij hunne land- 

 genooten in Aalst te vervoegen. De heeren van Glimes en van 

 Bièvre *, die meer drift dan krijgskiindige kennissen hadden, 

 werden tegen hen afgezonden. Alhoewel veel minder in getal, 

 doch behendig en goed geoefend, hebbende voor aanleider een 

 kundig hoofdman, Alonzo de Vargas, behaalden de Spanjaards, te 

 Vissenaken, eenen volledigen zegepraal. De Spaansche bezetting 

 van Gent werdinhetkasteeldierstad door de Staatschen belegerd. 

 Het gerucht ^ was in omloop gebracht dat de muiters van Aalst 

 in aantocht waren, om de stad te overrompelen. In de straten 

 werden verschansingen opgeworpen en de burgerij liep te wapen. 

 Aan het hoofd van het léger der Staatschen stond Jan de Croy, 

 graaf van Roeulx, gouverneur der stad. De vrienden van den 

 prins van Oranje begonnen met hem bij het volk als verdacht 

 te doen doorgaan, omdat bij « altijd in den oorlog gediend hadde 

 » met de Spanjaerds » ^. Dit was de goede verstandhouding 

 breken. Gelijk het te voorzien was, lieten de Spanjaards de maat- 

 regelen tegen hen genomen, niet onbeantwoord; zij beschoten de 

 stad zoo duchtig dat zij weldra in neteligen toestand verkeerde. 

 Indien de Spanjaards van het kasteel van Gent hulp van Aalst 

 of van Antwerpen ontvingen, dan zou Gent deerlijk genepen 

 worden. Het was alsdan dat de vrienden van Willem van Oranje, 

 die nog al talrijk waren te Gent, het gedacht opperden, tôt dezen 



* Adriaan de Rubempré, baron van Rêves en heer van Bièvre, voerde het 

 gezag over de ruiterij, aangevvorven door de Slalen van Brabant, volgens 

 beslissing van 20 Augustus 1576. 



* « Een vaisch geruchle, dat misschien met voordacht uitgestroyd wierd. » 

 De Jonghe, GendscJie geschiedenissen, I, bl. 237. 



5 De Jonghe, Idem, I, bl. 259. 



