( •-?' ) 



ondcr den nioordrnden dolk van den dronkcn en met bloed 

 bevlekten Spanjaard. Niemand werd gespaard, noch wethoiider, 

 noch trouwe dienaar van den koning, in wiens naam die talrijke 

 onmenschelijke scliclmstukkcn bedreven werden, noch zwangere 

 vroiiwof stramme grijsaard, noch zwakke moeder of teeder kind. 

 De lichtlaaie flikkerende vlam van acht hondcrd huizen, die in 

 l)rand stonden, hcrschiep de stad in eenen hellekolk. De Spaansche 

 soldenier drong overal binnen om de schatten te rooven ; hij 

 geleek meer aan een duivel dan aan een mensch ! 



De geschiedenis heeft in het boek der akeligheden met bloedige 

 letlers een feit verhaald, raenigmaal door kunstenaars tcekenstift 

 afgemaald. In een huis, waar men dien dag eene bruiloft — eene 

 ])loedige bruiloft — vierde, drongen de ellendelingen binnen. Zij 

 doorstaken den echtgenoot, die, gelukkiglijk, van het schouwspel 

 bcvrijd werd der dierlijke aanslagen welke men op zijne bruid 

 pleegde. Zij joegen ze dan naakt de straat op, alwaar zij in handen 

 viel van andere boeven, welke het euvel herbegonnen en haar 

 cindclijk een degen in het hart ploften, waardoor zij van het leven 

 beroofd werd : de dood moesl haar minder pijnlijk wezen dan de 

 zielefoltering van dien dag. 



De Spanjaards, na godurende drie dagen de slad prijs gegeven 

 te hebben aan al de baldadigheden, Irokken, gebukl onder den 

 huit, het kasteel wecr binnen. De niagazijnen en woningen waren 

 geplunderd; kerken en kloostcrs zoo min gespaard als de heiligste 

 vaten; ailes wal eenige waarde liad was in de heiligscliendende 

 iianden gevallen van den met bloed bemorsten soldaat. Een ge- 

 schiedschrijver ^ schat de verliezen, door Antwerpen geleden, op 

 acht millioen gulden, die op onze dagen eene waarde vertegen- 

 woordigen van vijfiig millioen frank. De stolîelijke schade was 

 wel groot, doch hersielbaar. 



Onder de zeven duizend personen, die omkwamen door het 

 nioordend staal, in den brand of in het water, waarin velcn zich 

 waagden om het een of ander schip te bèreiken, onder die tal- 

 rijke slachloffers had Antwerpen menig bekwaam en trouwe zoon 



^ Th. Juste, Hisl. de Belgique, IIP édition, t. II, p. 93. 



