( 69 ) 



tifi;, en daarenboven de Statcn bejegenden met mistrouwen zijne 

 rechtzinnigste handelingen ; de bevolking van Brussel was aanma- 

 tigend en spaarde hem geene beleediging. 



Willem de Zwijger schermde ook nog met een artikel der 

 bevrediging van Gent, dat in zijne algemeenheid nog geene uit- 

 yoeringhad bekomen, te weten het verlrek der vreemde troepen. 

 De Spanjaards, Burgonjers en Italianen waren reeds over onze 

 grenzen; doch de Hoogduitsehe knechten verbleven hier nog. 

 De prins van Oranje , die er wellicht belang bij had al de troepen 

 te doen verwijderen alvorens zijne inzichten door te drijven, om 

 alzoo den Jandvoogd tegen elken weérstand machteloos te maken, 

 zou reeds voldoening verkregen hebben, hadden de Algemeene 

 Staten geen bezwaar gevonden in het betalen van soramige ben- 

 den, die zij vroeger,wel is waar, vijand van het land hadden ver- 

 klaard, omdat zij gemeene zaak maakten met de Spanjaards, 

 maar toch niet te min hun recht op hunne soldij bleven behou- 

 den. Don Juan was naar Mechelen gegaan om met de Hoogduil- 

 schers te onderhandelen, zooals hij het aan de Staten-generaal 

 zegde, doch misschien wel om ze te bewegen zijne zijde te hou- 

 den, daar eene botsing nabij was. 



Na gepoogd te hebben eenieders genegenheid te winnen, na 

 elkeen, zoo vijand als vriend *, met weldaden overladen te heb- 

 ben, zag hij nochtans dat hij het onderspit zou nioeten delven, 

 indien hij bij tijds geene voorzorgen nam. De Staten van Holland 

 en Zeeland bleven hem trotsen. De Hervormden, die er tocli 

 nog in minderheid waren, en niettegenstaande de bevrediging van 

 Gent door hen onderteekend, deden geweld aan eene stad, die 

 men niets ten laste kon leggen dan hare gelrouwheid aan God en 

 Vorst ^. Liever dan een aanval af te wachten, ziende dat de prins 

 van Oranje elk voorstel van onderhandeling verwierp ^, poogde 

 don Juan de Staten te overhalen met Willem af te breken, om zelfs 

 den aanval te beginnen, met Amsterdam te helpen; dat aehtte hij 



' Groen va>' Prinsterer, t. VI, bl. 104. 



2 Idem,t V, bl. 19. 



^ Gachard, Correspondance de Philippe II, t. V, bl. 568. 



