( 72 ) 



met een groot getal edellieden, de stad Mechelen, onder voor- 

 wendsel Margareta van Valois, koningin van Navarra, te begroeten, 

 die naar Spa kwam, zoo zij uitstrooide, om er de mineraal- 

 waters tôt hare genezing te gebruiken, doch werkelijk om met 

 den graaf van Lalaing in 't geheim te onderhandelen nopens de 

 opdracht der heerschappij van de Nederlanden aan haren broeder, 

 den hertog van Alençon en Anjou. Toen de koningin van Navarra 

 Spa verliet, deed hij haar eene wijl uitgeleide en keerde dan op 

 zijne stappen weêr; 's anderendags, voorgevende eene jachtpartij 

 le hoiiden in het bosch van Marlagne, naderde hij dicht bij de. 

 vesting van Namen. De graaf Karel van Berlaymont en zijne vier 

 zonen, heeren Gillis van Hierges, Lancelot van Meghem, Florens 

 van Floyon en Claudius van Haultepenne, waren voorop gereden 

 en hadden Jan van Burgondië, heer van Fromont, bevelhebber 

 der stad ^ verwittigd van de tegenwoordigheid des landvoogds. 

 Zij hielden hem voor dat de betamelijkheid van hem vergde, den 

 vertegenwoordiger van den koning te verzoeken eenen oogslag 

 te werpen op het goed onderhoud der vesting. Dit geschiedde 

 alzoo; doch eens binnen de stad, verklaarde don Juan dat hij er 

 voortaan als Gouverneur-generaal, waarvan hij tôt alsdan niets 

 dan den titel gevoerd had, wilde erkend worden, met de noodi,ge 

 onderwerping aan zijne bevelen (14 Juli 1577). De gemeente, 

 bevrcesd voor de gevolgen van dien aanslag, liep te zamen, doch 

 de landvoogd wist ailes te stillen. 



Het perijkel, dat don Juan langs aile kanten omringde, was zoo 

 groot, dat hij, bij het verlaten van Mechelen, gevaar liep onder- 

 wege aangevallen te worden '^. 



Moeten wij de handelwijzc van don Juan eenen gruwel noemen, 

 zooals sommige schrijvers? Neen, volstrekt niet; als stadhouder 



* Jan van Burgondië, heer van Fromont en van Han-sur-Meuse, was slechts 

 sederl korl gouverneur van Namen, toen don Juan er binnen vie). In Decem- 

 ber 1577 kwam bij in den Slaatsraad en later aan 'tbestuur van 't geldwezen. 

 Door zijn huwelijk met Ludovica de Croy was hij schoonbroeder van den 

 markies van Havre. 



a P. BoR, X, bl. 235. 



