( 101 ) 



bleef. Aïs de hertog van Alençon iii het léger zou wezen dan 

 deelt hij het opperhevelhebberschap met den graaf van Bossu, 

 veldheer der Staten. 



Behalve het léger van Frans hertog van Alençon, buiten de 

 bezettingen van verscheidene steden, bestond het léger der Staten 

 nit omirent veertig duizend voetknechten en zestien duizend rui- 

 ters. Het onderhoud van deze, voor dien tijd aanzienlijke krijgs- 

 macht, werd in Septcmber 1578, volgens een olTiciëel stnk dat 

 aan de Aigemeene Staten overhandigd werd, beraamd op de ver- 

 bazende somma van negcnmaal honderd elf duizend drie honderd 

 en vier en zeventig gulden (flor. 91 1,374-7-0) per maand K 



De schatkist was door die overtollige uitgaven uitgeput. In de 

 Aigemeene Staten, vvanneer er gesproken werd over de bijdragen 

 die elke provincie moest geven, toonden de afgevaardigden der 

 noordergewesten zich uiterst moeilijk; zij waren hard genoeg 

 belast, antwoordden zij, door het onderhoud van hun léger, alsook 

 met het herstellen der dijken; zij liadden altijd uitvluchtjes bij 

 de liand, om den last van den oorlog op de zuiderprovinciën te 

 doen wegen, die daarbij nog veel overlast Icden van de twee légers 

 die het land uitzogen. Een paar voorbeelden : Gelderland,de meest 

 bevoordeelde provineie van het noorden, bracht in den tijd van 

 negen maanden niet meer dan zeventien duizend gulden in de aige- 

 meene Slaalskas 2. Vlaanderen, waarde welvaart groot en algemeen 

 was, zou wel een groot deel der onkosten gedragen hebben, was 

 er niet eene partij boven gekomen, die de kerken, kloosters en 

 abdijen, zoo wel als de eigendommen van bijzonderen vernielde, 

 brandde, roofde en plunderde; eene partij die ontstaan was door 

 de werking van Willem den Zwijger, maar die, eens zoo verre, 

 dezen zoo min als de Aigemeene Staten nog gehoorzaamde, weinig 

 of beter niets afstond van de opbrengst der kerkelijke gebouwen 

 en der kostbare heilige vaten, die zij verbeurd verklaarde of aan- 

 sloeg, in éën w^oord, stool. 



Het waren al geene rozen die de Aigemeene Slaten plukten. 



* Gachard, Actes des États Généraux des Pays-Bas, II, n» 1541, bl. 50. 

 ^ NuYENs, Geschiedenis der Nederlandsche beroerten, III, bl. 279. 



