( 104 ) 



diensten te beroepen; « nict om een persoonlijk belang te vol- 

 » doen — daar liij tôt dan toe geenen enkelen penning belooning 

 » onlvangen had, maar vvel integendeel voor de gemeene zaak, 

 » destijds een régiment inrichtte en op eigen kosten onderhicld, 

 » waarmede hij de Spanjaards uit Valencijn verdreef ; ook niet 

 » om de ellendige jaarwedde van twaalf honderd kronen, houdt 

 » hij er aan in zijnc bediening bevesligd te worden, maar uit 

 » eerbied voor den naam van Lalaing dien hij draagt K » Hij werd 

 dan door de Algemeene Stalen als gouverneur benoemd. Kampen 

 en Deventer waren door Duitschers bezet, die nog de partij hiel- 

 den van don Juan. Na eene belegering ging eerstgenoemde stad 

 bij vcrdrag over. De nieuwe gouverneur haii ze stormenderhand 

 kunncn innemen, doch, op verzoek van Overijselsche edellieden, 

 toonde hij zich inschikkelijk. De bezetting, zondçr een duit soldij 

 te trekken en na bij eed gezworen te hebben binnen de zes maan- 

 den de wapens tegen de Staten niet te voeren, verhet de stad; zij 

 werd door twee compagnieën tôt op het keizerlijkgrondgebied, in 

 het landschap Benthem, geleid 2. 



3Iet hevige en groote moeilijkheden ging de belegering van 

 Deventer gepaard. De bezetting bestond uit negen honderd man 

 en was wel voorzien van krijgsbehoeften. Bij den aanval en bij de 

 verdcdiging werden bhjken van dapperheid gegeven. Zoolang zij 

 buskruid hadden, boden de Duitschers het hoofd aan de macht 

 van den graaf van Renneburg, die versterkt was door hulptroepen 

 der Hollanders, waarover de beruchte Sonoy het bevel voerde, 

 van 5 Augustus tôt \9 November 1S78. Alsdan ging Deventer tôt 

 de Staatschen over. 



De burgerkrijg met zijnen nasieep van ellenden, van ziekten 

 en van vernieling hcerschte over al de Nederlanden, van het Noor- 

 den toi het Zuiden, van 't Westen tôt 't Oosten. Overal zag men 

 krijgslicden uitgei'ust van 't hoofd tôt de voeten; zij beleedigden 

 don stedehng, hoonden de vrouwen, verkrachlten de dochters; 

 zij vielen den landbouwer lastig, onlnamen hem zijn vee, staken 

 dan zijn huis in brand, om zich te verheugen in de lichtlaaie 



* Lettres inédites de Georges de Lalaing, uitgegeven door L. Diegerick in 

 hel Compte rendu des séances de la Comm. roy. d'hist., série II, t. X, bl. 134. 

 3 Idem, bl. 138. 



