( 130 ) 



toeliet in of uit het klooster te gaan, en den volgenden dag, 

 wezende de hoogdag van Pinkster, ook den loegang der kerk 

 aan eene groote volksmenigte wilde beletten. Hieruit ontstond 

 groot rumoer. Om negen ure kwam een der burgenieeslers ter 

 plaatse en beval de kerkdeur te openen. De Calvinisten, hierover 

 verbitterd, liepen de kerk binnen, toen nauwelijks de eerste mis 

 eindigde, en drongen van daar in het collège. In eene kamer gaf 

 men lot driemaal vuur op eenige paters, die aan 't bidden waren, 

 doch zonder iemand te kwelsen. In de kerk stond eene opge- 

 wondene menigte, die luidop zegde de paters in stukken te zuilen 

 hakken. Drie honderd gewapcnde Calvinisten waren getuigen van 

 den christenmoed van pater Joannes Bocarius, die naar het 

 hoogaltaar ging en de zilveren ciborie met het H. Sacrament uit 

 het tabernakel haalde. Zulke koelbloedigheid verstomde zoo zeer 

 de Calvinisten, dat geen hunner iets zeggen of vragen dorst. Al 

 de Jezuïeten werden gevangen genomen en naar het Bierhoofd 

 gebracht; zij gingen iwee aan twee, in het habijt hunner orde. 

 Twee hagen soldalen bezetteden de straten, welke zij moesten 

 doortrekken, want men vreesde weerstand vanwege de Kalho- 

 lieken. Aan het Bierhoofd lag eene schuit, die ze naar Mechelen 

 bracht. De Minderbroeders, die men hier ook, zooals te Cent en 

 te Brugge, van vêle misdaden betichtte, werden met nog eenige 

 andere kloosterlingen, die ook den gevergden eed niet haddcn 

 willen afleggen, de stad uitgedreven. 



Ook te Atrecht zochlen eenige personen om godsdienstige 

 geschillen de regeering te veranderen; hier nog eens waren het 

 de Calvinisten die het spel begonnen. Een advokaat, Crugeot 



naamd, wilde de nieuwe inslelling der achttienmannen aldaar 

 ok invoeren. Ilij belegde eene openbare vergadering, waar wel 

 zeven honderd personen aanwezig waren. Het magistraat der stad 

 zond er twee schepenen naar toe,om het volk te doen verstaan hoc 

 gevaarlijk de nieuwe instelling was, doch vonden er weinig bijval. 

 Het volk wilde eene verandering aan den ouden staat, niel inziendc 

 wat heimelijke inzichten de leiders dier beweging beoogden. 



De Staten van Atrecht hadden bezwaar gevonden in het bctalen 

 der groote belastingen, door de Algemeene Staten na den slag 



