( 156 ) 



vereenigd. Gosson antwoordde dat men twee of drie dagen moest 

 wachten alvorens een antwoord hierover te krijgen. Hij zocht 

 uitstel te bckomen, met het oog op Calvinistische soldaten die hij 

 vcrwachlte en welke reeds op weg waren. Den volgenden mor- 

 gen keerden eenige burgers naar den raad der Staten weer en 

 verzochten dat men de gevangenen onmiddellijk in vrijheid zou 

 slellen. Twee ambtenaars brachten aan Ambroos Le Ducq en aan 

 meester Gosson het bevel van den Raad over; laatstgenoemde 

 riep het volk ten stadhuize bijeen en vertoonde het gevaar en 

 de moeilijkheden van den toestand. Men bcsloot eindeh'jk ze in 

 vrijheid testellen, indien zij zich schrifteiijk verbinden wilden de 

 stad gedurende cène maand te verlalen, met borgstelling van 

 duizend kronen voor elken dag, en onder eed beloven niets tegen 

 een der vijftienmannen te doen. Gehjk het te voorzien was, wer- 

 den deze voorwaarden van de hand gewezen. De burgeiij was 

 van den vroegen morgen in de wapens en had post gevat op de 

 groote Markt; de geesldrift en opgewondenheid waren overgroot. 

 Men dreigde de hoofdwacht te overrompelen en de manschap le 

 dooden, indien zij weerstand durfde bieden.De aanvoerder bracht 

 deze tijding aan de Calvinisten over, welke nog altijd aan 't beraad- 

 slagen waren, doch zij wilden hieraangeen geioof shian. Eenskiaps 

 roffelen de trommels en schalleri de klaroenen;de moed ontzinkt 

 aan de Calvinisten, die in aller ijl de vlucht nemen. De wachten, 

 die de gevangenen bewaken, vlieden langs eene achterdeur van 

 het stadhuis weg. De burgers dringen het stadhuis binnen en 

 verlosscn de gevangenen, die daar vijf dagen overgebracht had- 

 den, blootgesteld aan vernederingen, zonder bed of stoel en om te 

 rusten niets dan eenige koffers, welke rondom de kamer stonden. 

 Den volgenden dag was de burgerij nog in de wapens. De losge- 

 latene wethouders vergaderden met den raad der Staten en gingen 

 dadelijk over lot de afstelling der vijftienmanncn en tôt de aan- 

 houding van Gosson, van Morand Camp, van Mordacq en van 

 nog acht of tien andere belhamels. Ook nog dienzelfden morgen 

 kwam de heer van Câpres weer in de stad, toen men reeds bezig 

 was met het opstellen van 't vonnis — iels waarover al de leden 

 het nochtans niet cens waren,- eenigen dachten met zachtheid te 



