( l^^9 ) 



werd (le religicvredc te Anlwerpen nagelccfd, lot groot onge- 

 noegcn van 't Katholiek volk, dat in oprocr kwam en ernslig de 

 hiiizen der Calvinisten bedreigde, zonder nochtans tôt dadelijk- 

 heden over te gaan. » 



Vêle personcn, die eene roi in de beroertcn der XVI* eeuw 

 speelden, vvai en wel erg verbitterd (egen den Spaanjaard — niet 

 zoo zeer tegen hunnen vorst — docb verknocbt aan bunnen voor- 

 vaderlijken godsdienst. Het belangrijkste figuuronder dezc is Fre- 

 derikPerrenot, baron van Ronse, Asprimont en Champagny, broe- 

 der van den kardinaal Granvelle en gouverneur van Anlwerpen 

 lijdens de Spaanscbc Furie. Talrijk en belangioos waren de diens- 

 ten, die liij aan de nationale zaak bewees. De handeling van 

 Willem den Zwijger stiel bem op zekeren dag te hard tegen de 

 borst. Hoe dikwijls had liij niet in plecblige omstandigheden 

 het belioud gezworen van den Katbolieken godsdienst en de 

 gehoorzaambeid aan den wettigen koning! Frederik Perrenot, de 

 geestelijkbeid van Brussel en (al aanzienlijke heeren waren bet 

 cens, om te beletten dat de religievrede te Brussel aangenomen 

 zou worden. Perrenot was de ziel van dit vcrbond. Vreezende 

 legengewerkl te worden door Dionysius van den Tempel, die over 

 ecnige Hollandsche vendelen bevel voerde, alsook door den graaf 

 van Bossu, zocbt men zc uit Brussel te vervvijderen, oin ze te ver- 

 vangen door de kompagnieën van den heer van Hees, welke vôôr 

 de poorten van Brussel lagen. « Deze list, zegde P. Bor ^, is seer 

 )» aerdiglijk verbindert geweest door den prince van Orangiën. » 

 Perrenot verzon dan een ander niiddel. Op eenen bepaaiden dag 

 kwamen zijne vrienden te zijnen buize bijeen; aldaar waren 

 tegenwoordig verscheidene geestelijken, kolonels der burger- 

 wacht, magislraten, leden van den Raad van Brabant en van de 

 Rekenkamer, talrijke edelen, waaronder de beeren van Hees, van 

 Glimes, van Beersele enz. Een smeekschrift aan de wethoudcrs 

 werd opgesteld om te verzocken den religievrede niet af te kon- 

 digen en om geene ketterscbe vergadenngen binnen Brussel te 

 dulden. Reeds eenigen tijd te voren badden de kolonels der bur- 



* Nederlandsche oorlogen, XII, b!. o2. 



