( 173 ) 



de Ivoningin >àii Engcland en de herlog van Anjou zonden 

 insgelijks afgezanten oin op de aanneming van dien « Aele van 

 acceplatie » aan te dringen. De Iiertog van Anjou beval zijnen 

 verlrouweling Bonnivel de andere afgevaardigden te vvinnen, 

 opdat zij de Algemeene Staten zouden overhalen om hem, hertog 

 van Anjou, als bemiddelaar tusschen de Gentenaars en de Malkon- 

 tenten te benoemen. 



Terwijl de afgevaardigden zieh te Genl bevonden, werd aldaar 

 ecne ijselijke gebeurtenis ontdekt. Buiten de iMuidepoort waren 

 de lijken gevonden van Jaak Roelandt, baijuw van Axel en van 

 Malien Mutsaert, grilïier derzelfde stad. Reeds verscheidene 

 dagen waren de naakte lijken onder de aarde gestopt. Missehien 

 ware de misdaad voor altijd geheim gebleven, zonder bel jamme- 

 ren en builen van een bond, die zijn meesler opgevolgd was en 

 op dezes graf bleef liggen. Dit had de aandacbt van een molenaar 

 gaande gemaakt en lot de onldekking geleid. Een onderzoek 

 werd aanslonds ingesteld. Bijna vier jaren iater eerst werden 

 de daders onldekt. De kapitein Jaak van Miegbem met lien of 

 twaalf zijiier manscbappen, had de ongelukkigen te Axel opge- 

 licht, die zieh goed van geld en lijnwaad voorzien hadden, daar 

 men hun w ijsmaakte datzij mogeiijk lang in de gevangenis zouden 

 blijven. In den avond waren zij te Meulestede en de beulen 

 gebruikten met bunne slacbtoffers een vriendelijk avondmaai. 

 Daar werd de verradelijke slag toegebracht. De baijuw was door 

 26 en de grifïier door 23 dolksteken getroffen. Jaak van Mieghcjn 

 in hecbtenis genomen en voor de vierschaar gedaagd loochende 

 zijne misdaad niet, doch wierp de verantwoordeiijkheid op 

 Hembijze, die bel hem bevolen had. De rechtbank erkende hem 

 nietlemin pliehtig en veroordeelde hem, op 29 Juli 1581, tôt eene 

 boele eu lot verbanning gedurende vijftigjaar en één dag; daaren- 

 boven werd liij verplicht, volgens de oude wetgeving, voor de 

 recblers der vierschare te verschijnen, om vergiffenis te vrageu, 

 blooishoofd en barrevoets, hebbende geen ander looisel dan een 

 hcmd, en boudendc eene brandende toorts in de band'. Zijn bal- 



^ De Jonghe, Gendsche geschiedenissen, II, bl. 259. 



