( 173 ) 



Rijhove de trappen \an het stadhuis afdaalde om zich naar zijne 

 woning le begeven, kregen de inwoners eenige uitleggingen, met 

 verzoek huiswaarls te willen kecren, daar het verscliil van mee- 

 ning, tijsschen eenige heeren opgerezen, verefTend was. Hembijzc 

 had het hoofdgebukt. De beide parlijen waren, na wederzijdsche 

 toegevcndheid, eens gewordcn over het antwoord aan de afge- 

 vaardigden der Algemeene Slaten te geven'. 



Zij namen de « Acte van aceeptalie » aan, op dezc voorwaar- 

 den : « dat die van Ghent niet en sullen verbonden zijn, die room- 

 » schegeestelijkheid tereslabliserenin'tghebruijck van haerlieder 

 > compétente goederen, en andersins hemlieden 't aceommoderen, 

 » dan wanneer de ghemuylineerde Walen en haerheder adheren- 

 j ten, hemlieden deporteren sullen van allerlij manière van 

 • liosliliteyt, en dat zij verlrocken sullen sijn uit den lande en 

 » gracffschap ^an Vlaenderen^. » 



Dit antwoord, door de afgevaardigden der Slaten aan hunne 

 lastgevers overgemaakt, bevatte te veel voorbehoudingen om niet 

 aan dubbelzinnigheid te doen denken. Daarenboven was het op 

 dien voet volkomen onmogelijk den Malkontenlen vôldoening te 

 schenken. Dczen, die voordoel hadden het bestrijden der wanordc 

 van de Genlsche Calvinisteu, zouden voorzeker op die voor- 

 waarden de wapens niet neerleggen, om ze geene kans te geven 

 straffeloos moedwil te begaan. 



Den 22 November 4 578 vertrok Willem van Oranje uit Ant- 

 werpen. Mathias en de Algemeene Slaten hadden hem (18 No- 

 vember) den last opgedragen zijnen invloed te besteden tôt beteu- 

 geling der onluslen in Vlaanderen. Hij reisde niet regelrecht 

 naar de woelige hoofdslad van dit gewest, maar nam intrek te 

 Dendermonde. Onmiddellijk werden Frans van den Kethulle, heer 

 van Rijhove, Karel de Gruulere, heer van Loovelde en Lieven 

 Mannckens er henen gezonden, om den prins nopens de slad te 

 verzoeken onverwijid naar Gent te komen. Willem van Oranje 

 kcnde zcer gocd den aard zijncr aanhangers. Hij wist zeer wel dat 



* De Jonghe, Gendsçhe geschiedenissen, il, bl. 80. 



« P. BoR, XIII, fol. 72. . * 



