( 210 ) 



zij, onze beste manschappcn cr heen zenden, indien de Gentenaars 

 aile vijandelijkheden staken en men belove zicli nooit tegen liet 

 vertrek der Waaische soldatcn te zullen verzelten, wanneer zij 

 terug geroepen zullen worden door Emmanuel van Lalaing, heer 

 van Montigny en door Willem van Hoorn, heer van Hees. De 

 Staten van Vlaanderen en de Gentenaars moeten insgelijks zooveel 

 soldaten mogelijk naar Brabant zenden. Vooraleer Vlaanderen te 

 verlaten zouden de soldaten twee maanden soldij moeten ont- 

 vangen en later ook hun aandeel krijgcn in al de betalingen, welke 

 aan de Slaatsche soldaten gedaan zullen worden. Door eene laatstc 

 bepaling vergde men ook de onmiddellijke invrijheidstelling van 

 de gevangen heeren en prelaten. 



De behendigheid in de onderhandelingcn, is zeker langs den 

 kant der Malkontenten. Nemen de Staten hunne voorvvaarden 

 aan, dan behouden zij al hunne macht en de soldaten beko- 

 men eene afkorting van twee maanden op hunne achterslallige 

 soldij. 



Nog eens verviogen de sclioonste vooruitzichlen derStaatschen. 



Evenzoo ging hct met de onderhandelingen tusschen de afge- 

 vaardigden der Algemeene Staten en de Staten van Henegouw en 

 van Atrecht. Reeds meermalen hadden eerstgenocmdcn — die 

 waren de abt van St.-Bernaards, de markies van Havre en de 

 raadsheer Adolf van Meetkerke — geschreven dat ailes op goeden 

 voet was. Den 25 Februari 1579 waren de afgevaardigden der 

 Staten van Henegouw, van Atrecht en van Dowaai vergaderd in 

 de St.-Waast-abdij te Atrecht. Een flink geschrift, te overhan- 

 digen aan de Algemeene Staten, wcrd er opgesteld om de gezeg- 

 den der Staatsche onderhandelaars te weerleggcn. « Het zijn vvij 

 nict, zeggen zij, die moeten aangemaand worden getrouw te 

 blijven aan de Pacificatie, want nooit hebben wij ze geschonden. 

 Bij brief van 5 Januari verzochten wij dat ailes volgcns de Bevre- 

 diging van Gent en de Unie van Brussel zou geregeld worden, en 

 nicts hebt gij gedaan. Integendeel, nieuwe verbonden zijn door de 

 Hervormden tôt stand gebracht. Zekerlijk, wij verkiezen eenen 

 algemeenen vrede tegen eenen gedeekelijken, maar toch volstrekt 

 nict anders dan in den geest der Pacificatie van Gent, der Unie 



