( 212 ) 



Atrecht en nal)urige landcn beslemd, waren te Anlwcrpen, le 

 Gent en le IJperen aangeslagen. Alvorens verder met de Alge- 

 niecne Stalen in onderhandelingen te treden, eischten de Staten 

 dier provinciën, dal men de koopwaren aan hare bestemmelingen 

 liet geworden. Geene moeiten onlzagcn zicli de Staatsche afge- 

 vaardigden om zulks te verkrijgen, doch vruchlcloos, en de 

 afbraak der belrekkingen volgde. 



Gcvolmîjchtigden van den prins van Parnia, landvoogd der 

 Ncderlandcn, handelende in naam van Philips II, waren inmiddels 

 le Atrecht aangekomen. 



Oak de pogingen van den heer van Bours lijden bij de Malkon- 

 lenlen schipbreuk. Zoo veel wijs bcleid dacht men niet bij een 

 zoo jongcn veldoverste te vinden. De voorstellen van Emmanuel 

 van Lalaing waren gewoonlijk zoo diep bedacht, dat zij de Staat- 

 schen allijd in het nauw brachlen. Nemen zij zijne voorwaarden 

 aan, dan voorzag men in het onderhoud van zijn léger, zonder 

 daardoor in iels zijn gezag te vcrminderen. Eene weigering wcrd 

 cène oorlogsverklaring. De Malkontenten ontvingen eindelijk 

 zelfs geen antwoord meer op hunne voorslagcn. 



De Algemeene Staten waren recds vroegcr bedachl geweest 

 zich op Valentijn van Pardieu, heer van La Motte, te wreken. 

 Den 9 Maart 1 579, loen zij maar al te wel zijne machtige en sluwe 

 werkinggevoelden, vaardigden zij een besluitaf, dat afgekondigd 

 werd in gcheel Vlaandercn, waarbij Iiij en zijne aanhangers ver- 

 klaard werden te wezen volkopruiers en landverraders. Hunne 

 goederen werden verbcurd en op doodslraf was liet ecnieder 

 verboden met hen scliriftelijke ofmondelingsche belrekkingen te 

 onderhouden ; ook zij die hun geld of levensmiddclen leverden, 

 werden door die ordonnance getrolTen *. Valentijn van Pardieu 

 bleef wel hard onverschillig aan die Jupiters blikscms, die hem 

 loch niet treffen konden. Zijne onderhandelingen waren alsdan 

 zoo verre gekruid dat ailes vereffend scheen en bij belooningen 

 van den koning van Spanje voor bevvczene dienslcn ontving. 

 Hij en de heeren Antoon van Helfault, Philips van Recourt, baron 



< Kervyn en Diegerick, Documents^ I, bl. 207. 



