(213) 



van Licques en Jaak van Brias, gouverneur van IMarienburg, 

 tôt leden van den krijgsraad benoeind, trokkcn geldelijke beloo- 

 ningen, die vooptkwamen van de aangeslagene goederen '. 



Na het mislukken der beraamde samenzwering met eenigc 

 kapiteinen van 't Waalsche léger, was er tusscben den heer \'an 

 La Motte en Emmanuel van Lalaing ecne verkoeling ontstaan, die 

 dreigde de scboone plannen van eerstgenoemde in rook le doen 

 vervlicgen. 



Op zekeren dag waren de aanlciders der iVIalkonlenten te 

 Lunch, nabij Bethune, ten huize van den burchtgraaf van Cent, 

 in gezelschap van Valentijn van Pardieu. Deze ontmoeting gaf hem 

 de gelegenheid zijne zaak bij den gekrenkten jongen veldoverstc 

 te regelen. Na vohloening aan den heer van Montigny te hebhen 

 gegeven,sprak hij over de inziehlen van den koning, over de voor- 

 vvaarden en voordeelen eener verzoening. Men zou een sterk léger 

 inrichten van troiiwe KaihoHeken, zoo sterk, dat het niet enkel 

 den prins van Oranje en zijne aanhangers het hoofd bieden, 

 maardeze verjagenen de regecring weerbrengen zou op den ouden 

 voet. Eensdit doel verkregcn,dan vverden ook de vrecmde troepen 

 afgedankt en uit liet land gedreven. De inwoncrs zouden dan de 

 verbintenis moeten aangaan niets te doen tôt nadeel van den 

 KathoHeken godsdienst, allijd en in ailes getrouw te blijven aan 

 hunnen vorst, die ook beloofde ailes te zullen regelen volgcns 

 de voorschriftcn der Gentsche Pacificatie'^. 



De heer van Montigny nam evenwel geen besluit, alhoewei 

 die voorslagen hem bcvredigden. Niets wilde hij doen zonder de 

 andere hoofden der Mal kon ten ten le raadplegen en misschien 

 ook wel de Staten der Waalsche gewesten. 



Nieuwe onluslen, die te Cent plaats hadden, braken de laatste, 

 doch reeds erg versleten banden, waarmede de Malkontenlen 

 nog aan de Staten verbonden waren. De religievrede was door 

 tocdoen van Willem van Oranje in die stad afgekondigd. De 

 Hervormden van Drongen, slellig niet honderd in getal, wei- 



^ DiEGERiCK, Correspond, de Valentin de Pardieu, bl. 37. 

 ^ Mémoires sur Montigny, bl. xxi-xxvii. 



