( 219 ) 



Mont-S'-Eloy niel zochtcn te houden. Aanstonds benoemden zij 

 Maximiliaan van Cruninghen, heer van deze plants, van Heemb- 

 vliet, Hascrsouw enz., welke die onderscheple brieven aan de 

 hceren van Montigny en van Hces moest voorleggen , orn aizoo 

 het breken dier overecnkomst te verkrijgcn. 



De Algemeene Slatcn gaven insgelijks aan bunncn afgevaar- 

 digde de noodige volmacbt met de Malkontenten te liandelen, 

 mocbt bij er de gelcgenbcid toe vinden *. Den 5 Mei kwam bij 

 te Meenen en geraakte met den béer van Montigny in betrek- 

 king. « Indien de bciligen soms mirakelen docn, sclirijft de béer 

 van Crnningben aan Willem van Oranjc, dan doen deze brieven 

 er meermalen daags; zij brengen eenc verandering te weeg bij 

 allen die ze te lezen krijgen ^. » De béer van Montigny was 

 toornig. Langzamcrband, naarmate de eerste indruk verflauwde, 

 vcrloor ook de béer van Crnningben aile boop ; bij ontveinsdc 

 zicb nict dal bij weldra onverricbter zake zou wederkecren. 

 Gaven die brieven, welke misscbien gcscbrcven werden door 

 eenen vervalscber, om alzoo de boofden der Malkontenten te 

 bedricgen, aan Emmanuel van Lalaing geene genoegzame verze- 

 keringcn over de inzicblen der koningsgezinden om niaar aan- 

 stonds een geslolen akkoord te verbrcken? 



Zijne soldaten weigerden ecbter bel kastcel van Boesinge, dat 

 door den béer van La Noue belegerd werd , ter bulp te komen. 

 Alsdan zond Emmanuel van Lalaing zijnen geldmeesler Antoon 

 Lamant tôt driemaal toe naar den béer van La Motte. In bct begin 

 verontscbuldigde deze zieb, docb veranderde later van stelsel en 

 begon met den Malkontenten te verwijten, dat zij de bepalin- 

 gcn van 't akkoord niet vervulden. Alboewel bet luidt, dat zij tôt 

 niets verplicbl zijn zoo lang de vreemde huurtroepen op onzen 

 bodem verblijven, liad de béer van Montigny mondelings beloofd 

 geene gelegenbeid te laten voorbijgaan, dat bij aan 'skoningszaak 

 dienst kon bewijzen. De béer van La Motte zegde tweemalen 

 door den lieer van La Noue aangevallen te zijn gewecst en plaatsen 



* Kervyn en Diegerick, Documents, I, bl. 255-259. 

 ^ Groen van Prinsterer, Archives, VI, bl. 606. 



