( 23â ) 



handcliiigen, met de Algemeene Staten en met den prins van 

 Parnia, rondwentelden. Laatsigenoemde bleef meestervan den toe- 

 stand. De koning van Spanje, die eerst tegen enkele voorwaarden 

 cenig bezwaar vond, gaf (oe. Den 13 Maart 1579 beslolen de 

 Slaten van Henegouw, wier voorbeeld door de steden Rijsel, 

 Dowaai en Orcbies d«;n 50 Maart gevolgd werd, zich met den 

 koning te verzocnen, welke eindehjk de bandbaving der Gcnlscbe 

 Hevrrdiging en der Brnsselscbe Unie beloofde, en ook de verwij- 

 dering der vreemde buurtrocpen loeslond. Eenige weken verlie- 

 pen nog, eer bel definilief akloord gesloten werd. De Algemeene 

 Slaten deden de uiterste pogingen, waagden eenen laalslen storm- 

 loop. De Walen, die zicli acbler iuinne talrijke en zeer gegrondc 

 gi'ieven scbuilden, weerstonden ailes. 



Den 17 Mei 1579 werd tusscben Atrecbt, Henegouw, Rijsel, 

 Dowaai en Orcbies eenerzijds, en de gevolmacbtigden van den 

 prins van Parma, bandelende als landvoogd, anderzijds, bet defini- 

 lief eontract gesloten dat den 112 Seplember met 's konings goed- 

 keuring te Bergen werd afgekondigd. Zelfs de graaf Philips van 

 Lalaing, gouverneur van Henegouw, die weinige dagen le voren de 

 zoogezegde onderscbepte brieven van Alonzo Curiel naar de Staten 

 zond; ook de béer van Bours, welke vrucbleloos met de Malkon- 

 tentcn gebandeld bad ; de béer van Fresin, de jongc graaf van 

 Egmont en meer anderen, die lot dan toe onwankelbaar trouw 

 waren gebleven aan de partij der Staten, zagen alsdan , dat zij 

 door de dubbelzinnige politiek van Oranje nooit konden ver- 

 krijgen, belgeen de koning aan zijne Waaiscbe onderdanen toe- 

 stond. Den 23 Mei onderteekende Pbilips van Lalaing de overeen- 

 komst door al de Waaiscbe geweslen, — met uilzondering van 

 Doornik en ommelanden, van Valencijn, van Kamerijk, van 

 Boucbain en van Landrecies — met den prins van Parma 

 gelroffen *. 



Die onderwerping aan Philips II baart ons geen wonder; inte- 

 gendeel, want de Waaiscbe provinciën verkregen bij bet ver- 

 drag van Atrecbt, zegl de acbtbare gescbiedscbrijver Gacbard^, 



* Nlyens, Geschiedenis der Nederlandsche beroerlen, III, bl. 345. 

 2 Gachard, Correspondance de Farnèse^ bl. 373. 



