( 68) 



Aequum si fuerit, lune rectum non erit, aequum 



Quamvis sit verum non falso nomine dictum. 



Nascitur ex aequo quod jam mox abdicat aequum, b 



Sic ex non aequo, nos aequum cernimus esse, 



Si verum fuerit, quod et aequum scire mémento. 



Non erit invenlum seu verum sive quod aequum; 



Aufertur vero verum rectoque quod aequum ; 



Heu bona quanta bonis sunt hic contraria rébus! 10 



Qui quacrit verum, nequc nanciscetur in aequo, 



Cum tamen est rectum, si verum repperit ipsum. 



Fit sacius dominis, si faisum sit quod et aequum, 



Aequum fitque magis, verum tollatur ab aequo. 



Res eadem nunc vera manet, modo faîsa relucet, 45 



Nunc non aequa cluit, nec servat pondus et aequi. 



XXI 



Adventio * domino papae Deus donavit 



Gloriam et honorem atque thronum Stephani; 



Est illc vir clarissimus... 



Sapiens et prudens, ecclesiaeque amor; 



Hoc non est in terra benignior alter, 5 



Egregius factis decorus isque verbis, 



Pietatis régulas, carilatis tenensque palmam, 



Quem mundi salvator conserva, virum clementem. 



Preciosus atque lapis semper sit topazus, 



Sectator Stephani Francorumque lucerna, 10 



Christum rogo, patris genitum maximi. 



Hune in terra rege glorifîca inque Syon, 



Ubi régnât Dominus gloriae paschaque Christus; 



XXI. Pièce placée dans le manuscrit sous le même litre que celle publiée par 

 Dûmmler, n» XXXIl : Sedulius cecinit. 3. Est ille vir clarissimus. Après ce vers in- 

 achevé une 7nain postérieure a écrit et pastor avec un renvoi de ce dernier mot à vir. — 

 4. Ecclesiaeque : ecclesiarumque, C. —5. Hac, C. — 10. Sectatur, C. — 12. In manque 

 devant terra. 



1 Adventius, évêque de Metz, 8S8-875. 



