T JE N I A. 407 



dinem internodiorum facillime rumpatur tumque 



ex relifto* filo reftaurari foleat. Longitudinem 



in homine vigenmn aut trigenum pedum adipifci- 



tur. In canibus nunqtiam 2 , tribusve ulnis lon- 



giores inveni ; aliquando majorem unam & 



complures fimul minores. Aliqua digitalis latitu- 



dinis fragmenca ab hominibus expulfa vidi , quo- 



rum fubftantia etiam pro portione crafla erat. 



Plerumque tamen multo anguftiores efTe folent 



Taeniae cucurbitinae. 



Linnaui in ocnra fontis Jaernenfis ( Faun.fa. ed. 

 I. 1266. Amozn. ac. II. p. 93.) & Unzer in pu- 

 blico quodam puteo ( Fromptuar. Hamburg. VIII. p. 

 3. n. 6. Klein. derpetoL ad cak.) hanc Taeniae 

 fpeciem a fe repertam fuifie afieruerunt , at non- 

 dum minus credulis perfuaferunt. Linnaus dein- 

 de notabili inconitantia aquaticam fuamTaeniam, 

 una cum fimili , a Gaddio quodam Sueco in palude 

 Pifpala inventa , ad T. vulgarem relegavit ( Syft. 

 nat. ed. X. p. 120. Jp. 2. Faun. fu. ed, II. 2262.) 

 unde & quod nullibi accuratius & folide eam 

 defcripferic minuitur obfervationis hujus para- 

 doxae fides. Ego extra animale corpus Taeniam , 

 nifi cafu , reperiri haud credo. Quanquam etiam 

 T. caninam in aquis vivere ex icone quadam fu- 

 fpicatus fit van Doeveren (Diff. de Verm. p. 35.) 

 & Tiffotus quoque nuper Taenias aquis inefle affir- 

 maverit (de morb. nigro.) 



<<g>> 

 V 



Cc 4 2. TJE- 



