LILIACE^. 303 



mixta Fox-Strangw. in bot. reg. T. scabri.sc. var. llebouliana Bert. (Florentise, 

 typo freiiuentior). — T. Bonarotiana Reb. ; olim in villa Bouarotiana acl pagum 

 Settignauo pr. Florentiam a Reboulio detecta, nunc evanui.sse videtur (Levier). 



12. T. boeotica: Tbebe (: Orpban.). Atticie m. Parne.s (T. strangulata Heldr. 

 exs.). 



Vd. T. Hageri; perigou. babet intus coccineum, sed ex Boiss. fl. or. pro- 

 xima est T. Orpbanidis (perig. intus luteo), qute ex Levier (in bull. ueucb. 1«84> 

 in sicco a formis reductioribus T. silvestris interdum fegre distinguitur. 



14. T, turcica; .species Rotbiana est planta bortensis (= T. acnminata 

 Vabl. T. cornuta DC), origine incerta; spontanea byzantina igitur T. bitbynica 

 Gr.sb. nominanda est; cfr. Boiss. or. et ap. Levier in bull. neuch. (1884). 



16. T. oculus solis; in Vales. et Grtec. (Pelop.) minime adest te.ste Levier, 

 *T. Lortetii Jord. - Gall. mer. (Aix, CanTies, Grasse, Antibes); sec. Levier (bull. neuch.. 



1884) est hybr. a T. praicoce et T. oculus solis. 



17. T. prfficox; ex Apulia initio hujus fjeculi, ut videtur, Neapolin appor- 

 tata est, unde dein ad alias tei-ras pervenit. T. Foxiana e.st var. notabili.s, qua; 

 post tempora Reboulii evanuerat (Florentite) sed 1884 iterum reperta est (: Levier). 

 — T. hexagonata Borb. (Croat. : Hirc); tepalis obtusis, macubi sexangulari-oblonga,. 

 nigra notatis, a specie ipsa differt, sed ex Levier (bulL neuch. 1884) est buju.s- 

 varietas et etiam iu Hetr. (et alibi?) obvia. 



18. T. apula; .sec. Levier (buU. neuch. 1884. 249) est varietas parum re- 

 cedens speciei prjecedentis. 



19. T. maleolen.s; "stirps recentior", itaHca, Florentiie (ubi tempore Mi- 

 cbelii prorsus ignota) 1822 a Reboulio detecta, et dein etiam aUbi lecta (semper 

 iu cultis suburbium: Levier). 



*T. Martelliana Lev. 1. c. - Florentife a com. de Martelli detecta est 1883, sed anno 

 sequ. frustra qusesita; ex ipso auct. probab. hybrida est. 



20. T. Clusiaua: Pelop. (hb. Fauche ex Boiss,). Chios (Orph. fl. gr. exs. 

 777). Ex oriente advecta (e Persia?: T. persica pnecox Clus.), Florentite primum 

 tloniit (circa 1607) in borto Mattei Cacciui et deiu versus occideutem migravit 

 (: Caruel). 



21. T. oxypetala; species a solo Steven lecta et "non satis nota" (: Boiss.,, 

 Levier). 



22. T. Didieri; hujus speciei locus valesiac. est in agris ad Sion, sabaudus 

 ad St-Jean-de-Maurienne; de Lomb. nulla mentio fit apud Levier, cui T. Didieri 

 est "stirps verisimiliter recentior, ex hortis oriunda". 



*T. platystigma; est planta rariss. et solum ad Guillestre (H.-Alpes) |ecta. 

 *T. Billietiana Jord. • Sabaud. ad St-Jean-de-Maurienne; cfr. Levier I. c. 20b. 



22. o. T spatbulata Bert. fl. itaL IV. 85 (non alior.). Florentife, loco 

 miico, "alle Ro.se" dicto (inter segetes), ubi a Reboul detecta et ubi annis 18^0 

 —3 relecta est. Stirps vexata, "receutior", cujus origo buc usque latet, mter tu- 

 lipa.s europfeas cum sola T. Didieri comparanda; cfr. ap. Levier m bulL neuch. 

 1884. 



23. T. Fransouiana; species Tuliparum florentinarum elegantis.sima, buc 

 iisque unice lecta in agris "alle Rose" ad meridiem urbis (ubi a Parlatore de- 

 tecta), unde ruricolaj magna manu venalem in emporium ferunt; hic locus siepe- 

 calcatus e.st, quare credere liceat banc Tulipam (cum novis alii>) lu loco natali 

 ortam esse; stirps (ut ex indole poHinis patet) probab. bybr . ex bortis ormnda, 

 sed characteres per 30 annos oinnino servavit (: Levier in buU. ueuch. 18^4). 



*T. mauriana Jord. Fourr. T. mauritiana Jord. olira. T. mauriannensis ^'"ii" ff^ - 

 Sabaud. ad St-Jean-de-Maurienne. Pianta pulcherrima, ex hortis onunda, cujus ongo hjbnaa,. 

 e fabriea pollinis, valde probabilis est (: Levier). 



12. Erythronium. 1. E. dens cauis: Alpe.s-Marit. (in montibus humili- 

 pribus sat abunde usque supra Mentone, Escarene et Vence: Ardoino). Helv. etiam 

 in cant. Ticino. Carinth. Bulgar. 



13. Gagea. 1. G. stenopetala: AIpes-Marit. (mt Aiguille supra Men- 

 tone: Ardoino). Hisp. centr. (Villalba et La Grauja iu 8. de Guadarrama) sec. 



