353 



1. Clematis balearica; etiam sec. auctores, qui nuper de flora balearioa 

 scripsere — Barcelo y Combis et Mares-Vigineix — est solum varietas C. 

 cirrhosEe; C. semitriloba varietatem intermediam, in Balearibus rarioreiu, 

 sistit (cfr. Marcs et Vigin. catal. rais. 2). 



2. Pulsatilla apiifolia; P. (Anem.) grandiflora Hpe est = planta gynodj- 

 nama; P. (Anem.) alpina Hpe est = planta androdynama (florib. minoribus). 

 — Anemone sulphurea L. 



3. Anemone Pavoniana; in regione alpina montium Picos de Europa, loco 

 las Gramas dicto, altit. circa 7000', a Leresche et Levier Jul. 1878 primum 

 lecta est; 1879 cum Daphne Philippi, nive nondum relicta, florebat. Feliciter 

 sic resurrexit eximia hivc species, quje tam diu latuit et e tribus tantum 

 speciminibus (loco natali et collectore non indicatis) herbarii Pavoniaui, nunc 

 Boissieri, cog-nita erat. 



4. Hepatica angulosa; cl. Kanitz in diario Magyar Novenytani etc. 1883. 

 146 — 9 historiam hujus speciei eximiie plene exposuit, additis (1. c. 150 — 1) 

 quiB in litteris, Nov. 1883 datis, scripsit nunc beat. Roeper de planta her- 

 barii Lamarckiani, tunc Rostockiije servati. Lamarckius speciem e planta in 

 borto pharmacopol. Parisiis, originis incertse, culta et dein destructa de- 

 scripsit (l-lncycl. meth. 1783) nomine Anemoues angulos», sed in herbario 

 ejus, sub hoc"nomine, adest flos (cum pedunculo) Hepaticffi trilob» et folium 

 (mutilatuni) Cortusiie Matthioli! 



5. T h a I i c t r u ni ni a c r o c a r p u m ; hiec species lateri boreali Pyrenseorum pri va 

 videtur (solo calcareo) : Basses-Pyren., vall. Ossan ; Bearn, vall. Aspe ; Hautes- 

 Pyren., vall. Azun. circa Eaux-Bonnes plur. locis; etiam prope Esquierry 

 (Haute-Garonne) semel lecta dicitur (: Doa-ssan). 



6. T. flavum; ad hanc speciem pertiiiet etiam T. pauperculura Herm. in Lam. 

 DC. ri. fr. (Strassb.) ex Lecoyer, qui specinien autheuticum hb. Cand. exami- 

 navit. 



7. T. angustifolium; — T. princeps Dmrt. (Carapine) pertinet ad T. flavum. 

 varietati T. nigricans Jacq. proxinie accedens (ex Leeoyer). — T. auriculatura 

 Bess.; .specimina authent. in Rchb. exc. citata. nec non ea qua; Lecoyer vidit, 

 sistunt varietatem T. simplicis, 



8. T. Grenieri; T. nutans Dsf. descriptum est e planta in Horto Paris. culta, 

 origine non indicata, sed ex alpibus genevensibus vel delphinensibus ortam 

 dicta. 



9. Ficaria calthwfolia; iu multis adsit sed cum vulgatiori F. verna p. d. 

 sfppe commutata; sic pluribus locis territorii Vindobon.. ubi 5— 10 dies prins 

 quam illa floret (: "Wiesbaur); ad Fiume Croat. commuuis est (: Untchj). 



10. Ranunculus chferophyllos; observ. Freyn (1876) e synonymis Linnsei 

 exciud. sunt illa Column. ecphr. 312 et Barrel. if. 581, ad R. millefoliatum 

 et R. flabellatum spectantia. 



IL R. Brevninus Cr. (1769); monente Kerner (sclied. ad exs. 99) male cum R. 

 neraoroso DC. couimutatur. nam est = R. Hornschucbii Hpe ap. St. (1826) — 

 R. ViUarsii K.. Rchb.. G.G. (non DC.) = R. Grenieriauus Jord. = K. Pseudo- 

 Villarsii Schur. - Xomeu tenet ab alpe Breyn Austr. (hodie Raxalpe), unde 



•_>3 



