370 



nomen genericiim a Xecker propositum (Probosciphora) jpgre admittetur, 



quia contra leges uomenclatiuie peccat. 

 202. Pedicularis Jacquini; cl. Kerner monstravit (sched. ad exs. a. 1881) 



r. rostratam Jacq. cum illa Liunici omnino convenire; Linnjeus in Specie- 



bus suis plantam austriacam (in loco classico Eaxalpe etiam hodie vigen- 



tem) fere solam respexit, adeo ut non nisi synon. Halleri excludendum sit; 



immerito igitur Kochius plantam Hallerianam helveticam nomine P. rostrataj 



salutavit, quare htec novo eget nomine (: P. rhfftica Kern. sched. ad exs. 



1881. P. Kerneri Dalla Torre 1882 non Huter 1871). 

 20o. P. lanata; planta uralensis, sicut illa Xovfe-Semlife et Spitzbergse, sistit 



varietatem dasyantham Trautv. (in typica galea cor. glabra est = var. lei- 



antha Trautv.). 



204. P. acaulis; planta rara, cujus loca specialia vid. ap. Deschmann in Kern. 

 sched. ad exs. 1883; prope Labacum (Laibach) crescit sub umbra Quer- 

 cuum vetustarum ad Stoschze, loco sat circumscripto et ab umbra arborum 

 Hmitato, 



205. Melampyrum moravicum; sec. Bubela (1886) est forma M. nemorosi 

 (varietati subsimplici Uechtr. valde proxima), quaj locis apricis, magis in- 

 solatis, delectatur. 



206. M. bihariense Kern. in sched. ad exs. 1881. M. subalpinum Kern. in oe. 

 bot. z. 1863 (p. p.) "Melampyrum hocce in alpibus bihariensibus, et in toto 

 montium tractu ab his usque ad Danubinm, speciei typum (M. uemorosum 

 L.) substituit" : Simkovicz. 



•20<t. 



207. Orobanche lucorum ABr. ap. FSz 1830 (sine descr.); M.K. (1833); huic 

 valde proxinia (nisi cum ea identica) est 0. Rubi Dub. (1828) = 0. Eubi 

 fruticosi FSz (1830) = Orobanche de la Ronce frutescente Vauch. (1827). 



208. 0. major (L. 17.55). 0. elatior Sutt. (1797). 0. stigmatodes Wimra. (1840); 

 htec species stepius in Centaureis crescit, raro in Echiuopsidibus (= 0. Echi- 

 nopis Panc. 1868). — 0. major Lam., DC., Duby et al. est = 0. Rapum 

 (0. Genist» Thiiill.). 0. major Jacq., Cr. et aL est = 0. lutea Bmg. (0. 

 rubens WaHr.). Kerner. 



Lathr;ea rhodopea; detecta a cL Dingler (Maj. 1876) in declivibus bo- 

 realibus montis Karlykdagh jugi meridionalis Rhodopes, supra pagum Es- 

 sekkoi, ubi inter folia putrescentia et radices fagorum crescit; habitu similis 

 est L. Squamaria^, sed quoad fructum generi Clandestime appropinquatur, 

 ceterum L. japonica Bth., ut videtur, accedens. 



210. Salvia ceratophylioides; Ard. anim. alt. (1764); L. mant. 1767. Ar- 

 doino semina hujus speciei. ab eo in horto patavino cultte, e Sicilia habuit, 

 sed nec Gussone nec alii eam ibi reperierunt ; adest vero in coHibus prope 

 Eeggio Calabriie. 



211. Scutellaria peregrina; Linn;eus sub hoc nomine etiam (et quidcm pro 

 max. p.) S. Columuie All. comprehendebat, quare cl. Caruel nonien pere- 

 grini rejecit et pricsentem S. Linnieanam salutavit (fl. ital. 1884). — S. 

 Sibthorpii (S. peregrina Sibth.); sec. Caruel est = S. Gussonii Ten.; an huc 

 "alia huic simillima", de qua Linnwus loquitur in Speciebus suis sub S- 

 peregrina? 



212. Lamium Orvala; 3Hcheli e monstrositate hujus plantte. corollam oranino 

 quadripartitam priebente, quam in itinere ad Garganum detexit, genus no- 

 vum Papia constituit, quod nomen Linnieus in Orvala mutavit; speciem e 

 loco nominavit (: Orvala garganica), sed nullus recentiorum hanc plantam 

 in Gargano detegere potuit. 



213. Betonica alopecuros; Linnitus (spec. 1753), ex auctoribus ab eo citatis 

 et e locis allatis, sub hoc nomine plantam occidentalem. Pyrenieos et Alpes 

 Gallite et Italiie inhabitantem (terminus orientalis in Tyrol. mer.-occ), po- 



