371 



tissimum respexit. — B. Jacqnini G.G. 18,50 (B. alopecuros Jacq. 1773) est 

 planta mag-is orientalis, a Tyrol. nier.-or. (Kirschbaumer-alpe!) per Ca- 

 rinthiam, Styriam et Austriam p. d. distributa. Kerner. 



214. B. officinalis; B. danica Mill. B. officinalis fl. dan. 726 (1778). B. stricta 

 Ait, (1789), Rchb. ; est major et pilosior, foliis radicalibus latioribus quam 

 in: — B. hirta Rchb. (non Leys.), quffi est forma latius distributa, versus 

 septentrionem usqne in Sueciam progrediens; B. hirta Leys. est = Stachys 

 recta L. (: Kerner). 



215. Xepeta nuda; cl. Kerner jam 1874 momiit plantas tres diversas sub hoc 

 titulo commutari scil. 1. N. violacea VilL (Europa nier. et med.). — 2. N. 

 pannonica Jacq. (Hung'. et, ut videtur, mte Morrone Aprut.). — 3, X. nuda 

 Jacq. (lllyr. et usque ad Gneciam bor., ubi a Heldreich 1879 in mte Ve- 

 lucho EurytaniiB lecta est); ultima a dnabus aliis, qua) magis inter se con- 

 veniunt, valde recedit, sed rara est et in statu spontaneo paucis cognita, 

 nuper a Freyn descripta (Flora 1884). 



216. Thynius striatus Vahl (1794). T. acicularis W.K. (1805) .sec. Kern.! T. 

 angustifolius Rchb. exc. p. p. (non P.). Kerner specim. anthent. Kitaibelii 

 comparavit cum speciminibus e Croatia, Dalmatia, Italia (etiam e loco 

 clas.sico ad Neapolin) et Sicilia, qufc ouinia cum planta Kitaibel. fere 

 identica esse intellexit (in italicis et siculis folia stepius breviora et relative 

 latiora observavit). 



217. Mentha seriata (Kern. sched. ad ex.s. a. 1882). M. Rosani Ten., qu£e si- 

 millima, foliis ellipticis, pectinato-dentatis, supra glabris (etc.) diversa est. 



218. 3L alpig:ena (Kern. sched. ad exs. a. 1882). Floret fere men.sem serius 

 quam proxima M. candicans, quse in eodem loco crescit, quare cl. Kerner 

 eam primuni (oe. bot. z. 1870) M. serotinam nominavit, .sed hoc nomen jam 

 antea ab Host et Tenore usitatum est. 



219. M. gentilis; sec. Malinvaud hiec species in Gallia fere tota deest et er- 

 ronee ibi indicata est post Gren. et Godr., qni formas varias M. arven.sis 

 et M. sativre cum ea commutamnt, nt es herbar. Grenier. patet; hucusque 

 solum in dep. Haute-Savoie lecta est (M. cardiaca BiU. 3750 non Ger.); M. 

 cardiaca Ger. est alia varietas, scil. M. Pauliana FSz. = M. intermedia 

 Puget 1868 (in Consp. htec sub M. arven.si allata est). 



220. Primula pubescen.s; historia hujus plantse plenius exposita (sec. AKer- 

 ner 1875) hipc est: Clusius eam primum vidit in horto profe.ssoris vindo- 

 bonensis Aichholz et dein spontaneam in alpibus salisburgensibus detexit. 

 Sed post eum nHlIiis botanicornm eandera ibi reperire potuit, et nec in Pu- 

 sterthal nec in Tyrolia bor. spontaneam lecta est (tamen ibi in hortis rusti- 

 cornm swpe culta), usque dum cl. Kerner a. 1867 locura a Clusio indica- 

 tum, ab urbe Innsbruck mer.-occidentem versus situui, redetexit. Primula 

 illa ibi copio.se crescit in mte Hereatkehl .supra pagum Gschnitz ad limites 

 scliisti (ubi P. viscosa) et calcis (ubi P. Auricula), inter 1700 et 1800 metr. 

 s. m.; porro ad pedem montis Garklerin obviam venit, et etiam in declivi- 

 tate boreali jugi Piniserjoch et in jugo montano vallem Piniserthal orien- 

 tem versus limitante lecta est. Clusius plantam, de qua nunc agitur, e 

 Vindobona misit ad dom. Van der Dilft in Belgio, qui eam cum hortulanis 

 et florum amatoribus communieavit, unde demum per hortos plurimos Eu- 

 ropiie divulgata est. 



221. P. Floerkeana Schrad. in Kriinitz oecon. enc. 1811 (sed tantum p. p. ex 

 Kern.). P. .salisburgensis Floerke in sched. 1798 sec. Schott (wilde Primel- 

 Blendl. 1852). 



222. Androsace Chamrejasme Host (1797). A. villosa Kramer (1756); Jacq, 

 (1762). Linnivus ex citatis e Clusio et ai. etiam hanc speciem sub A. villo.sa 

 sua intellexit, sed quoad loca citata (■'Alpes rhfeticie et Pyremei-) tantum 

 pro parte, quia in Pyrenteis non crescit. (: Kerner). 



