372 



228. Globularia Willkommii; D:r Saint-Lager in tractatu Vicissitudes Ono- 

 mastiques de la Globulaire vulgaire (1889), mihi benigne transmisso, Glo- 

 bulariani rariorem (suecicam etc.) cum vulgatiori sequente tamquam va- 

 rietatem (var. coriacea St-Lager) juugendam esse conteudit et post expositam, 

 multa eruditione, historiani nomenclaturie speciei, censet delendum esse 

 nomen (G. Willkommii) a me propositum. Sed animadvertere liceat quod 

 quie refert auctor doctissimus argumenta graviora, e tlieoria, a legibus no- 

 menclaturic vulgo acceptis recedente, petita sunt. Linnteus sine dubio in 

 opere Species Plantarum et hanc et speciem sequent. sub nomine G. vul- 

 garis comprehendebat, sed in dijudicanda qufestione cui nunc pertineat no- 

 men vulgaris, diagnosis ejus et citata primaria plus valere debent quam 

 synonyma, quje in edit. tam l. quam IL operis dicti citavit. 



224. Atriplex tatarica; cl. Ascherson ex observatione propria intellexit spe- 

 cimen A. tatarici hb. Linn. sistere A. (laciniatam) arenariam, uude monuit 

 (1872, 1882) nomenclaturam huc usque a plurimis (etiam a me) usitatam 

 mutandam esse. Sed hoc specimeu vix sufficiat ad speciem orientalem in 

 occidentali dicta qujerendani, pnecipue cum notum est commutationes spe- 

 ciminum in herbario Linn. non valde raras esse; ceterum fons speciei non 

 est herbarium Linnsei sed ejus Hortus Upsaliensis (semina a Gmelin habuit). 

 Commemorare liceat quod in hb. Mus. Holm. servatur specimen tale Atri 

 plicis (arenarise?) e reliquiis Linnteanis in hb. Solander. et cura loudinensi 

 probabiliter identicum. Constat e ramo (vel ramulo) plantie nunc dict», 

 more solito chartie minori adglutinato, in qua a tergo supei'ne manii Lin- 

 naii legitur: A. caule fruticoso foliis lanceolatis obtusis. Gmel. Ross. Sub 

 hac phrasi (qu« Obione portulacoides Moq. var. significat), in medio chartije, 

 manii Solanderi, citantur diagnosis et patria (Tataria) A. tataricte L. sp. 

 (ed. I. 1053. 3). Sub ipso specimine vidimus. manu Linnaji, signum -+ 

 et numerum 3 (quod A. tataricam L. sp. ed. I. significat). 



225. Rumex biformis; R. crispus var. odontocarpus Sandor ap. Borb. (1879). 

 R. stenophyllus Simk. (ex Hung.) et Becker (exs. sarept.) non Led. — Hfec 

 planta crescit gregarie in paludosis exsiccati.s, in areis domiciliorum, circa 

 domos rusticorum, ad vias etc. aut sola, sine aliis Rumicibus, aut non 

 nisi in consortio R. crispi. (: Borbas). 



226. Euphorbia dulcis L. sp. (1753); Jacq. au. (1775). E. solisequa Rchb. 

 exc. — Smithius, cum in hb. Linu. sub nomine E. dulcis duo specimina 

 E. verrucosa; unacum specimine unico alius speciei (E. thamnoidis ex Boiss.) 

 invenerit, putabat E. dulcem L. in illa E. verrucosa quterendam esse et ut 

 talem in flora grteca proposuit. Sed aliter docent qui+^ de specie sua scripsit 

 Linnfeus et planta quam in loco classico vigentem delineavit Jacquiniu.s. 



227. Quercus pseudopedunculata; glandes hujus arboris parva; sunt et 

 per 2—3 pedunculo brevi lignoso insident; folia majora quani in ceteris 

 Quercubus pedunculatis montium Croatia;. 



228. Q. lanuginosa: sec. Wiesbaur (1880) etiam in mte Leopoldsberg pr. 

 Vindobonam observari possunt plures, ad Q. lanugino.sam pertinentes, s. d. 

 species Quercuum croaticie, scil. Q. crispa Vuk., Q. brachyphylloides Vuk., 

 Q. susedana Vuk., Q. pinnatifida Vuk. 



229. Q. conferta; ab indigenis et silvicultoribus jam antiquitfis distincta, in 

 Hungaria meridionali silvulas constituit. 



230. Abies sibirica; etiam in loco quodam gub. Petropolitani forse spontanea 

 adest sec. Beketow in bull. mosc. 1865; antea locus natalis maxime occi- 

 dentahs hujus arboris erat ad lacum Koubinskove gubernii Wolo^da. 



