374 



236. Iris pseudo-pumila; d. Kenier observat quod I. pseudo-pumila Jka 

 identica est cum I. pumila L., vel non nisi ejnsdem status ve^etior, et I. 

 Chamfeiris G.G. = specim. origin. Tinei I. pseudo-pumihe. 



237. I. Giildenstaidtiana Lepechin (in act. acad. scieut. petropoL IX. 1784 

 pag. 292—4), qui speciem descripsit secundum plantam in Horto Petrop. 

 enatam e seminibus a Giildenstisedt ad llumen Terek lectis, 



238. Crocus Thomasii; de hac specie cl. Lacaita benevole mihi scripsit 

 (1883): detexi ad Taranto, loco dicto Leucaspide, unde ad Ginosa et procul 

 dubio ultra Lucaniam (hodie Basilicata) progreditur, sed ex errore a Te- 

 nore in Calabria et prope oppidum Gravina in Lucania indicatur (convalles 

 nempe, in ([uibus provenit hic Crocus, vulgo "g-ravine" dicuntur); speci- 

 niina calabrica omnia ad C. longiflorum referenda sunt. 



239. 



Corbularia cantabrica; sec. Fenzl (1873) Narcissus Clusii Dun. est 

 species algeriensis, e flora hispanica (et europtea) excludenda; est nempe 

 Clusii Pseudonarcissus e Vizcaya = Narcissus (Corbularia) Graellsii = K. 

 cantabricus DC. = Corbularia albicans Haw., quie ultima igitur et N. Gra- 

 ellsii et N, Clusii Willk. (non Dun.) comprehendere debet. 



240. Tulipa spathulata typica, a Reboul detecta et non nisi Floreutia (iu 

 campis cultis ad villa Antinori) obvia, ex d. Levier male cum T. Gesneri- 

 ana juncta est duce Parlatoreo, cujus planta (in campis corapluribus Hetru- 

 ri;p obvia) nomine T. connivens Lev. salutanda est, quia a T. Gesneriana 

 orientali (T. orientalis Lev.) omnino diversa. Sed typus spontaneus 

 planta', qufe sub hoc nomine (T. Gesneriana L.) in hortis colitur, adhuc 

 incertus manet.-Levier: "Porigine des Tulipes de la Savoie et de Tltalie- 

 in arch. ital. de biol. 1884. sep. 1— 29(*); cfr. etiam in bull. neuch. 1884. 

 260 et 267. 



241. Gagea succedanea; cl. Kerner specimina possidet e Pesthino, banaticis 

 (in m. Treskovac pr. Svinica a Janka lectis 1870) omnino similia, sed in- 

 certum videtur an non species htecce Grisebachii ad G. pusillam Schult. 

 pertineat vel potius prolem hybridam a G. pratensi et G. pusilla sistat, 



242. G. amblyopetala; cL Janka hanc educavit e bulbis, quos cum glebula 

 e Byzantio domum transtulit; atteuter examinatis speciminibus sic enatis, 

 intellexit hanc Gageam amblyopetalam cum sicula G. thrysantha E.S. iden- 

 ticam esse. 



243. Botryanthes st ereophy llus (Herbich 1853). Muscari pallens Bess. 

 1822 (non Hyacinth. pallens MB.). M. leueophfpum CKoch (1849). Hya- 

 cmthella Ieucopha?a Schur (1856). 



24 i. B. Kerneri Nym. consp. suppl. II. 307. Muscari Kenieri Marches. in bollet. 

 adriat. 1882. Tergesti copiosissimus est in declivibus graminosis collis 

 arenacei inter Rojanum et montem Terstenicum. Flores quam in B. vulgari 

 typico minores et pallidiores, scapus gracilior, 



245. B. Lelievrii; sec. Ccsati (teste Heldr.) Muscari StrangAvaisii Ten., sub 

 hac (et prieced.) specie citatum, nec non Scilla Strangwaisii ejusd. auct., 

 sunt species omnino apocryphicie, descriptione et tigura carentes, nec spe- 

 cimine ullo authentico sutfultie. 



246. Allium paterfamilias; bulbilli numerosi brunuei, '^semiua Fagopyri 

 simulantes" (Becker), fibris connexie, bulbo insident; hinc nomen plantie, 



24 (. A. pallens; sec. Kerner hiec species est solum forma ebulbillosa (magis 

 mendionalis) A. oleracei (= A, intermedium DC, et A. paniculatum a G.G.). 



248. Bulbocodium ruthenicum Bge (sem. hort. dorp. 1837). B. vernum Neilr. 

 (non L.). Perigonium quam in B. verno minus, laciniis interioribus basi 

 exaunculatis (in B. verno truncato-auriculatis); folia Isete viridia (in B. 

 verno glauca). 



