370 



tissimus, hoc gramen prope Ulysiponem (Lissabon) a. 1751 legit et siib 

 nomine Dactylis cynosuroides descripsit, quam descriptionem Linn^us in 

 Loefl. it. hisp., ab illo 1768 edito, publicavit. 



262. Phalari.s paradoxa; P. Sibthorpii Grsb. (P. appendiculata Schult.) e.st 

 forma in Grtecia vulgata. Dimorphismus spicularum in hac specie jam Liii- 

 nfeo cognitus, etiam in P. aquatica (P. bulbosa Cav.) a cL Hackel (1«70) 

 observatus est. Spica enim hujus matura in septem fasciculos secedit, quo- 

 rum unus solum fertilis est, ceteri vero vacui et scariosi quare, alarum 

 instar, ad rupturam et dispersionem fasciculi fertilis (.seminiferi) faciliorem 

 reddendam multum adjuvant. 



26}. Maillea Urvillei; Urvilleus, qui hoc gramen rarum detexit, speciem 

 generi Phalaris adnumeravit (1822), probabiliter deceptus a similitudine 

 quadam quam habet cum Phleo arenario, quod tunc plurimis erat Phala- 

 ris; observat tamen "Crypsi schoenoidi valde affinis'' (inde Phalaris cryp- 

 soides d'Urv.). Sed teste Hackel (in Barbey fl. sard. comp.) hoc genus 

 Phleoideis adnumerandum est et ip.si.s.sirao Phleo valde proximum. 



261:. Phleum echinatum; locus speciei niaxime borealis est in coUibus Eu- 

 ganeis; loca mte Baldo et mte Boica antiquitiis quidem pro hoc gramine 

 citantur, sed e conimutatione ejus cum Phleo commutato Gand. (: Goiran 

 1880). 



265. Sesleria tenuifolia; h»c .species aWulfen in rupestribus apricis (karsth.) 

 siipra Tergestum, Duinum etc. detecta est et sub nomine Cynosuri jnnci- 

 folii distributa, sed Schrader eam primus, secus specimina Wulfenii de- 

 scriptam, publicavit (misso noniine Wuifen.). 



266. S.jnicrocephala; S. ovata Kern. (1881). Cynosurus ovatus Hpe ap. Sturm 

 (1799). Hoppeus hanc speciem in alpibus salisburg. et carinthiacis detexit 

 1798. Kernerus (sched. ad exs. a. 1881) observavit S. microcephalam Kochii 

 non esse identicam cum illa Lamarckii et Candollei et pleniorem dedit sy- 

 nonymiam specierum aftinium. 



267. Aira media; teste Bonnet (1877) hac species est tantum progenies lo- 

 coruni .siccorum, in.solatorum, qute solo meliori et irrigatione uberiori in 



A. cwspitosam mutatur. 



268. Avena airoides; specimina Hoppeana (dec. 9), cum boreaHbus conipa- 

 rata^ multo magis densiflora sunt et pluriculmia, culmis crebrius foliatis 

 (foliis longioribus, planis) quam specimina lapponica et islandica, sed spe- 

 ciminibus jemtlandicis (forma; vulgatiori.s) et norvegicis similiora. 

 Vulpia myuros; observ. cL Celakov.sky, tam descriptio Linna^i quam 

 synonyma (exc. forse BarreL) et loca (nec non herbarium) testantur hanc 

 sjjeciem esse veram Festuca myuros L. 



270. Bromus pannonicus (Kumm. Sendtn. 1849). B. erectus var. vernalis 

 Panc. (1856). B. erectus var. pycnotrichus Borb. (1878). Cfr. Hackel in oe. 

 bot. ■/.. 1879 et Borbas ib. 1882. 



27L B. commutatus (Schrad. 1806). B. multiflorus Host (non Weis'.). B. sim- 

 plex Gaud. (1812). ^ 



272. B. mollis (L. sp. ed. IL). B. hordeaceus L. sp. ed. I. B. secaHnus ^ L. 

 suec. ed. II. ("in hortis satus transit iu B. secaUnum, cujus varieta.s, e loco 

 arido et duro pygmieus"). Observat cL Hackel quod Linnteus synonyma, qn® 

 pnmum sub B. hordeaceo suo citavit, postea ad B. mollem transtuUt, B. 

 hordeaceum supprimens, quamquam lapsu quodam eum tamquam var. sub 



B. secaUno servavit; hoc vero .serius in exemplari suo proprio libri cor- 

 rexit, deleto ibi uomine B. hordeacei et adscripto iHo B. mollis, testante 

 Hartman fil. (adnot. de plantis suec. herb. Liun.). Cum hoc couvenit quod 

 m herbario ejus sub nomine B. hordeacei adest solus B. niollis et quod 

 .sub B. secalmo vero adest specimen Bromi mollis a Linmeo ipso "B. hor- 

 deaceus-* inscriptum. 



273. Festuca pulchella Schrad. (1806). F. Scheuchzeri Gaud. ap. Schleich. 

 (1800; agr. helv. (1811). F. nutans Host (1809). F. cernua Schult. (1814). 



269, 



