3i6 MONOECI A— POLYANDRIA. 



copiosam observavi in via , qnse a flumiiie Rheno du- 

 cit ad Labinum , tum in via , et sylvis inter BazzanOf 

 et Savigriano ditionis Mutinensis, Pisauro, et in mon- 

 tibus Urbinatibus, ubi nil copiosius , in Apennino Um- 

 bro a Col fiorito. Filius attulit ex districtu Bononien- 

 si in sylvis di Faderno, et Gaibolla. Habui ex Piceno 

 ab Eq. Prof. Naeduccioj qui acceperat a Spadokio sub 

 romine Quercus picence , ex radicibus del Pizzo di 

 Sivo ab Orsino , ex montibus della Sibilla , et Terra- 

 cina a Prof. Maurio , ex regione Cumsa ad Acheru- 

 siam ab Eq. Gusso^'io , ex ^tna a Prof. Cosentinio, 

 ex Sardinia ab Eq. Prof. MoRisio. Floret Aprili, Majo. 



Arbor ingens , insignis ramis longis^ patulis , tecta cor- 

 tire rinioso. Folia dura , longiuscule petiolata, sinuata, 

 lobata^ aut pinnatifida , segmentis nunc obtusis , nunc 

 acutis , integris , vel uno , alterove dente insculptis , 

 basi angustiora, undulata, juniora subtus stellate pube- 

 scentia, acutius laciniata, seniora glabra, subinde grau- 

 dia; sicca ex arboribus vetustis decidunt autumno, 

 €x juniorbus vere, gemmis se se evolventibus. Stipulae 

 uullae. Glandes axillares, solitariae , sessiles, vel brevi- 

 ter pedunculatse , aut duse-tres congestae in apice pe- 

 dunculi brevis, giandiusculae , ovoideae , et tum^dae , 

 sed ssepe etiam minores , ellipticae , obtuss , cupula de- 

 mum duplo , et triplo longiores, apice pubescentes. Cu- 

 pulae hemisphericae , squamis arcte adpressis , cinereo- 

 -tomentosis. 



Usus. Lignum perpetuo duratnrum , praestantissimum ad 

 opera domestica , et navaUa ; folia sicca hyeme pabu- 

 lum bobus ; glandes saginandis suibus passiin adhibi- 

 tae , et a suibus valde expetitse, Piceni montani hacte- 

 nus eas comedunt , ut obm aborigines, cura 



per se dabat omnia tellus 

 Contentique cibis nullo cogente creatis 



legebant arbuteos fcetus, fraga , corna, raora 



Et qucB deciderant paiula Jovis arbore glandes. 

 Ovid. Met. lib. i. v. loi. loa. 106. 



Hac erat arbor Jovi sacra , ut confirmat Virgilius 



Jovis antiquo robore quer 

 t ramos. 



Virg. Georg. lib. 3. v. 33a. 333. 



Sic ubi magna Jovis antiquo robore quercus 

 Ingentes tendat ramos. 



