53a POLYANDRIA-POLYGYNIA . 



iterum pari modo radicantia, et sobolem novam datura. 

 Gaulis teres , farctus , erectus, spitharnalis-pedalis , et 

 etiam paulo ultra, modo simplex, uniflorus, modo su- 

 perne parce ramosus , ramis strictis , inferne nudus , 

 et interdum longo tractu. Folia radicalia longe petio- 

 lata , primordialia ludunt indivisa , bipartita , et tri- 

 partita, successiva ternata , pinna impari petiolulata, 

 lateralibus sessilibus, omnibus bi-tripartitis. Tam folia 

 radicalia indivisa , quam laciniae reliquorum foliorum 

 sunt anguste lanceolatae, aut lanceolato-lineares , lon- 

 gae, acutae, integerrimae. Petioli supra canaliculati , basi 

 paululum dilatati, amplexicaules. Folia caulina pauca, 

 alterna, vagina petiolari loco petioli suffulta, suprema 

 tantum bi-tripartita, vel indivisa, caeterum foliis radi- 

 calibus similia . Pedunculi solitarii , terminales cauli , 

 ramisque, ssepe longi. Flos grandis, licet magnitudinis 

 variae . Foliola calycina lanceolata , aut ovato-lanceo- 

 lata, acuta, concava, e viridi flavescentia, primo pa- 

 tentia , postea reflexa . Corolla saturate flava , calyce 

 duplo, et triplo longior. Petala obovata, obtusa , inte- 

 gra , aut emarginata, venis ramosis percursa , squama 

 unguis obovata, canaliculata. Antherae oblongx. Stili lon- 

 gi, recti, stigmate recurvo. Nuculae numerosae, iri capi- 

 tulum oblongum congestae, subrotundae, marginatae, sub 

 vitro impresso-punctulatae, glabrae, aut uno, alterove pilo 

 adspersae, terminatae rostro ensiformi, mediocri, recto , 

 apice recurvulo. Tota planta molliter incano-lanuginosa. 



Varietas ft differt foliolorum laciniis cuneato-oblongis , 

 vel cuneato-flabellatis, apice iterum bi-tridentatis, vel 

 bi-trifidis. Caetera omnino eadem. 



Varietas "Y gaudet foliis multo minoribus , simplicibus , 

 radicalibus primis cordato-ovatis, subtrilobis, lobis ob- 

 tuse dentatis, reliquis trifidis, aut tripartitis, segmento 

 medio obovato-cuneato, lateralibus obliquato-cuneatis, 

 laciniis apice obtuse dentatis. Corolla ejus paulo minor. 

 Herba atrovirens, villosa, villo breviore, adpresso. Fru- 

 ctus, et nuculae omnino ut in specie. Nullam figuram 

 habemus hujus varietatis, quse rectius forte recipienda 

 in distinctam speciem sub nomine Ranunculi saxatilis 

 indito a Balbisio. Pauci hactenus eam cognoverunt. 



Ranunculus monspeliacus De Cand. Ic. pl.Gall. rar. fasc.i. 

 p. 16. tab. 5o., cujus exemplar obtinui a CI. Biria le- 

 ctum Monspelii, valde appropinquat nostram varieta- 

 tem @, sed distinguitur foliolorum segmentis latioribus, 

 ovatis, grandius dentatis. Haec forma nondum reperta 

 est in Italia. 



