Tit adhuc pcrvolvo illas herbarii mci charTa*», quae sic» 

 CiUa continent vep-etabilia ibidem coUecta. Quibn< 

 «uperest, ut praetereundo moiieam, eliam sylvas nori 

 procul a dictis regionibus dissitas aliaque loca plantis 

 referta apud ff^iiste nz ell ^ Holzhirck§n , Hols-* 

 k ir c henh a ujl e n , JVeubrunn, II o mb u r g etc. 

 negligi haud debere. 



Inter 31 ci gni D uc ntus JV irceburgensis 

 saltus ille, quem Steigerttf al d vocdnwxs ^ partim 

 magnirudine sua seu exlensione ])hysica, parlim mo- 

 jnento excellit, quod naturae scrutatores in genere , 

 et speciatim rei herbariae studiosi eidem statuere de- 

 bent, Limitem constituit Magni Ducatua ad me- 

 ^ridiem, partimque ad solem orientem percurrens co-« 

 mitatum CasteUanuni ^ seque extendens ultra Eb-' 

 ractim, Gerlocuriam et H afi f ur thu nti ^ deni- 

 que in principatu B a m h e rgen .v i ad laevam fluminis 

 Regnilz terminatur. Sunt ibi alti et praerupti 

 denseque consiti raontes, colles et loci aluores , sco- 

 pvili nudi , barathra et plagae humiliores arboribus 

 vir.ultisque ita obductae, ut vix unquam solis radii 

 eo penetrare possint , sohimque diversissimi est ge- 

 neris, partim paludosum , pariim turfosum, hinc in- 

 de arenosum vel argiilaceum. Quaecunque in una 

 alterave «oli mox dicLi specie efilorescere possunt, 

 plantae omnes in hoc saiiu tam spatioso non exigua 

 copia prognascuntur; et quo diligentiorem in eo per- 

 scrutationem feceris, eo certior t5se potes, plantas 

 eiiam rariores - imo rarissimas a te dedectum iri. Id 

 vero tibi cavendum praecipue , nec hanc tuam curio- 

 sitatem ad regiones tantum habitatas vel pagis vici- 

 ras velvias tritas et hujusmodi partes limitatum eas; 

 potius soiitudines locaqne densissima et asperrima ti- 



bi 



