34 Cl. II. Diandria. 



hnsque: segmentis laciniisque filifornnibiis diva- 

 ricatis, caiile obliquo. 

 V, pinnata SchuU, Sysi, vep:, L p. 97. Mnvtiss. p. 102. 



— Sprejig. Syst. veg. 1 p. 72. — Pall. H, II. ,p. 518. 



— Laxmann act, Peirop, p. a. 1770. p. bb-S. Tab. 29 

 Fig. 1. 



Veronica folils raulufidls linearibus Gineh Fl. sib. III. 



p. 222. N. 38. excl. synon. Tournefort. 

 Veronica fructescens, Abrotani follo , floribus carneis. 



Amman. ruth, No. 33. 

 Hab. in apricis moatosi^ frequentisslma (L, M. J5. ) 

 FL Jun. Jul. 2;. 



Sj^nonyniqn Gmelini cerle liuc perlinet ; frequens enim 

 haec plaDta occurrit in omni reglone, quam perliistravimus, 

 ideoque observantem Gm&Unum effugere vix potuif. Con- 

 tra vero V. multifida, cui adducitur ab auctoribus hicce 

 Jocus Florae sibiricae nulli uoslrum obvia fuit. 



Planta mirum variat cjuoad alliludinem caulis (4 polll- 

 caris 2 pedalis}, foliorum ladtudiueTn et partitionem, florum- 

 que colorera; sunt enlm saepius et folia inferiora liuearia 

 crenata : crenis rarioribus. Flores plerumque dilulius cae- 

 rulei, interdum albi, raro rosei. Tota planta tum pube 

 defisa ebtecta, tum fere glabra est. 



' 7) VERosricA DENSiFLORA Led. 



V. racemo terminali conferto subcapitato, caule 



fruticuloso bifariam piloso, foliis sessilibus ellip- 



ticis dense serratis obtusis glabriusculis basi ci- 



liatis, bracteis calycibusque articulato-pilosis. 



V. densiflora. Ledeb, lcon. pl, Fl. ross, alt. illustr. 



t. 125. 

 V. alpina Sievers in PalJ. n. nord. Bertr. P^II, 



