270 Cl. XVlI. Diadelphia. 



quam attingens, saturate lutea: vexillo obovato, basin ver- 

 sus attenuato, acuto, integerrimo ; alis lamina oblonga, ob- 

 tusa, basi semi-cordata, integerriina ; ungue laminam lon- 

 gitudine superante, basin versus attenuato; carina longitu- 

 dine alarum, vexillo breviore, obtusa: lamina falcata, basi 

 cordata, integerrima, ungue longiore. Legumen stipita- 

 tum, compressum, dense pilosum; adullum pilosulum. 



3) Phaca australis. JLinn. 

 Ph. caule erecto vel adscendente subramoso, pilo- 

 siusculo, stipulis inferioribus ovatis; superiori- 

 bus lanceolatis, foliolis 6 — 8-jugis oblongis su- 

 pra glabris subtus adpresse pubescentibus, pedun- 

 culis folio longioribus, racemis elongatis, alis 

 apice bifidis carina longioribus, leguminibus lon- 

 ge stipitatis secundis pendulis triangularibus bi- 

 locularibus tubo calycis sextuplo longibribus gla- 

 berrimis. 

 Ph. australis. Linn. Willd. Spec. pl. III. p. 1253. — 

 Decand. Prodr. II. p. 274. No. 10. — Spreng. Syst. 

 veg. III. p. 291. No. 6. 

 Hab. in apricis rupeslribus ad fl. Tscharysch (L. 13.). FI. 

 April. — Jun. 2J.. 



Specimina fructifera plantae homonymae europaeae haud 

 vidi, florifera vero, quae in alpibus rhaeticis lecta possideo, 

 neutiquam a planta altaica differunt. Caulis foliorumque 

 pagina inferior in utraque pilis brevibus postratis adspersa. 

 Legumina in speciminibus altaicis semper glaberrima obser- 

 vantur. — Caulis in nostra saepe ultrapedalis. 



4) Phaca astiiagalina. Decand. 

 Ph. caule demum elongato adscendente glabriusculo, 

 stipulis lanceolatis acutis, foliolis 10 — 12-jugis 



