286 Cl. XVII. Diadelphia. 



ribus sericeis; adultis adpresse, petiolis scapisque 

 patentissime pilosis, scapis foliis parum longio- 

 ribus, floribus horizontalibus dense spicatis, brac- 

 teis lanceolato-linearibus calycem villosum sub- 

 aequantibus, leguminibus erecto - patulis ovato- 

 oblongis subbilocularibus acuminatis. 



O. sulphurea. Ledeb. Ic. pl. Fl. ross. alt. illustr. t. 55. 

 Hab. in subalpinis rupestribus, v. gr. in monte crucis prope 

 Riddersk, circa foutes fl. Tscbarysch (L.) et Ulegumen 

 (£.). FJ. Maj., Jun. 2J.. 



Radix crassa , lignosa, extus fusco-nigricans, lmilli- 

 ceps , e singulis capitibus plures pleruruque folioruin fasci- 

 culos et scapos emittens, caespitosa. Folia quadri-quin- 

 quepollicaria , erecto multijuga, petiolata. Petioli semi- 

 cylindrici, basin versus depressi, pilis longis albis patenlis- 

 simis obsiti, basi stipulati : stipulis opposilis, lato-ovatis, 

 acuminatis : acumine subfalcato , latere exteriori et margine 

 pilis longissimis albis vestiti, intus glabri, margini petioli 

 adnatis, superne in illius dorsum excurrentibus, basi iuter 

 se connatis, vaginantibus. Foliola numerosa, saepius 31, 

 subinde plura, lanceolata, acuta; juniora subtus sericea, supra 

 pilis plus minus adpressis obsita. Flores sessiles vel bre- 

 vissime pedicellati, sub anthesi horizontales, congesli in spi- 

 cam densam, post anthesin magis elongatam: floribus infe- 

 rioribus saepe sterilibus, deciduis. Bracteae lanceolato- 

 lineares, calycem subaequantes , persistentes, patentes vel 

 reflexae. Calyx villosus: deniibus tubi dimidium superan- 

 tibus. Corolla sulphurea: vexillo lalo-obovato, emargi- 

 nato; atis vexillo brevioribus, apice retusis, carinam parum 

 superantibus. Legumina erecto-patentia , ovato-ob- 

 longa, subinflata, longe acuminata, parum extus curvata, 

 subbilocularia, glabra vel plus minus pilosa. 



Longe haesitavi, an haec pro O. argentata- habenda 



