CI. XVII. Diadelphia. 287 



sit, quam a b. Sievers in regionibus a nnbis peragralis lec- 

 tam esse celeb. Pallas refert. Flores autem in O. argen- 

 tata albi describuntur (in icone immo in coeruleum ver- 

 genles depicti sunt), minores; in nostra autem sulpburei, 

 majores. Scapi in argentata longitudine foliorurn; in nostra 

 jam florendi tempore iis alliores. 



Variat superficie plus minus sericea, calycibus et legu- 

 minibus albo- et nigro-pilosis. 



In planta culta leguminum superficies quam maxime 

 variat, ita ut in uno eodemque speciinine pilosa et exacle 

 glabra videautur. 



An forsan O. leucantha, argentata et candi- 

 cans in unam huic affinem , nisi eandem speciem conjun- 

 geudae? — Corollae colorem haud ita esse constantem spe- 

 ciminibus nonnullis edoceor, quae floribus amoene sulphu- 

 reis legi, quorum autem color per exsiccationem in sordide 

 album, subcoerulescentein vel violascentem mutatus est. 



15) Oxytrofis soongoiuca. Decand. 

 0. subacaulis, foliolis numerosis oblongo-ellipticis 

 sericeis, scapis foliis duplo longioribus petiolis- 

 que patulo-pilosis, floribus spicatis; inferioribus 

 distantibus, bracteis ovatis acuminatis calyceque 

 illas superante subsericeis, leguminibus erectis 

 ovatis turgidis acuminatis villosis unilocularibus: 

 acumine recurvato. 



O. songorica. Decand. Prodr. II. p. 277. No. 18. 

 Astragalus songaricus. Pall. Astrag. p. 63- No. 69. 

 /. LI. — Witld. Spec. pl. III. p. 1306. — Spreng. 

 Syst. veg. III. p. 308. No. 206. 

 Hab. in apricis montium prope Alexandrowsk (211.) et Sme- 

 jow; ad fl. Terekta (£.). Fl. Jun. 2;. 

 O. caudata. Decand. Prodr. IL p. 277 \No.i7. (Astra- 



