2#0 Cl. XVII. Diadelphia. 



Astragalus aoa ramosus, villosus et incanus, spicatus, 

 lloribus purpureo- violaceis. Amman. ruih. p. 126. 

 No. 167. 

 Oxytropis ambigua. Decand. Prodr. II. p. 276. No. 11. 

 Astragalus ambiguus. Pall. Astragal. p. 54. No. 56. 

 t.XLHt. et XLIII.B. — Willd. Spec. pl. III. p. 1312. 

 _ Spreng. Syst. veg. III. p. 307. No. 188. 

 Hab. frequens tam in siccis montosis, quam in planiliebus 

 sabulosis et sylvaticis (L. B.). Fl. Maj. — Jul. 2;. 

 /?. p u mila : caespilosa longe albo - villosa , foliolis 

 13 — 27, scapis paucifloris vix bipollicaribus folia 

 superantibus. 

 Hab. in sterilissimis alpium juxta fl. Tschuja jacenlium (B.) 

 Fl. Maj., Jun. 2;. 



Astragalus ambiguus Pall. ab A. uralensi omni- 

 no non differt. Legumen, quod in illo 1-, in hoc bilocu- 

 lare dicitur, uunquam vere biloculare, sed semper semibi- 

 loculare vidi. Quo minus vel magis eoim valvularum margo 

 iutrorsum prolongatur, eo magis fructus 1- vel 2-locularis 

 apparet, quod in uno eodemque specimine variat. 



Superficies hujus plantae pro solo humidiori vel sic- 

 ciori ejusdemque elevatione variat, nunquam vero sericea 

 est, sed pilis longis albis patentibus plus minus densis ob- 

 sita, qua nota una cum floribus directione horizontali (legu- 

 minibusque nounihil majoribus, praesertim crassioribus, apice 

 extus curvatis, caeterum glabris vel villosis) ab O. argy- 

 rophylla diguoscenda. 



Magnitudine 2-pollicari ad sesquipedalem variat. 



18) Oxythopis ampullata. Pers. 



0. acaulis, foliolis 7 — 13 oblongis sericeis, scapis 



brevissimis albo- villosis 3 — 4-floris cum flori- 



bus folia subaequantibus, bracteis ovatis calyci- 



busque illis plus duplo longioribus albo - villosis, 



