Cl. XVli. Diadelphia. 1>95 



A. syriacus. Pall. it. II. p. 559. 



Astragalus caulibus urocumbenlibus, peduuculis lolio 



longioribus, spicislbvatis, glaberrimis. Gmel. Fl. sib. 



IV. p. 41. 1. XIX. 



Hab. in subsalsis humidis ad fl. Kurlschum et Ablaikitka 



in fl. Irtysch influenles (31.), ad fl. Kan (B.) et Tigerak 



(PalL) FI. Jun. Jul. 2J.. 



Ab A. adsurgente, cui valde affiuJs, «liffert praeler 

 florum colorem pallidum, iuler albescentem et coerulescen- 

 tem ambiguum, bracteis brevioribus latioribusque et legu- 

 ininibus ratione calycis Iongioribus subbilocularibus plerutn- 

 <jue nigro - (raro albo -) pilosis. 



An idem ac A. microphyllus lAnn. (excl. synon. 

 Willd.)? — An A. Laxinanni Jacq. ab hoc diversus? 



4) AsTRAGALUS MULTICAULIS. m. 



A. caulescens prostratus vel adscendens piloso-pu- 

 bescens, stipulis membranaceis concretis opposi 

 tifoliis, foliolis oblongis obovatisve emarginatis 

 5 — 8-jugis, racemis abbreviatis, pedunculis fo- 

 lium longe superantibus, bracteis pedicello lon- 

 gioribus, ealycibus nigro- vel albo-pilosis, legu- 

 minibus erectis racemosis glabris ovato-trique- 

 tris abbreviatis semibilocularibus (loculis mono- 

 spermis). 

 A. multicaulis. Ledeb. Ic. pl. Fl. ross. alt. illustr. 

 t. 316. 



Hab. in limosis salsis apricis deserti Kuraici juxta fl. Tschuja 

 expansi, nec non similibus iocis ad fl. Kau (D.) Fl. Maj. 

 Jun. 2J.. 



Radix lignosa, crassa, cylindrica, intus flavescens, apice 



saepe in ramos plures multicipites caules emillentes divisa. 



Cauies plures, proslrati vel adscendeute*, sub authesi 



