300 Cl. XVII. Diadelphia. 



A. puberulus. Ledeb. Icon. pl. Fl. ross. all. illustr. 

 t. 291. 

 Hab. in collibus ad fl. Ursul et Tschuja (B.). Fl. Maj., 

 Juu. 2;. 



Radix lignosa, cortice fibroso obducta, £ poll. in dia- 

 metro tenens , perpendiculariter descendens, multiceps. 

 Herba subincano-puberula. Gaules plures, erecti, sub- 

 pedales, teretes, apicem versus sub quovis folio striis tribus 

 notatus. Folia petiolata; inferiora paucijugata, internodiis 

 breviora, florendi tempore emarcida; superiora 8 — 11-juga 

 eum impari, internodiis longiora. Foliola petiolata, ob- 

 longo - linearia vel oblonga, subinde apicem versus parum 

 latiora, retusa. Stipulae liberae vel ipsa basi inter se 

 connatae, albo-membranaceae, ovatae, acutae; superiores 

 sensim angustiores. Racemi in quovis caule plures (3 — 6) 

 ex axillis foliorum superiorum, demum elongati (4 — 6-pol- 

 licares), erecto- patentes, striati, pedunculo insidentes, qui 

 dimidiam circiter longiludinem totius racemi aequat. Pe- 

 duncuius et rachis teretes. Flores distantes, cernui, 

 bracteati: bracteis albo-membranaceis, lanceolatis, pedicello 

 subbrevioribus. Calyx pedicellum parum superans: tubo 

 basi superiori vix gibboso ; dentibus tubum dimidium sub- 

 aequantibus ; superioribus parum brevioribus, ab invicem ma- 

 gis remotis. Vexillum pallide lilacinura, angulo recto ad- 

 scendens, apice retusum. Alae vexilli colore eoque bre- 

 viores, apicem versus eximie dilatatae, emarginatae. Ca- 

 rina alis brevior, apice intensius colorata. Germen pi- 

 lis brevissimis raris adspersuin, in quovis loculamento 5-ovu- 

 latum. Legumeu non vidimus. 



Maxime licet affinis duobus subsequentibus, A, sul- 

 iato et vicioidi, tamen ab utroque differre videtur. A 

 priori differt: radice multicauii, caule tereti nec sulcato, 

 foliis petiolatis i. e. foliorum pari inferiori a caule remoto, 

 foliolis emarginatis vel retusi», racemo longius pedunoulato, 



