330 Cl. XVII. Diadelphia. 



lineare», extus et margine pilis longissimis albis dense vestitae, 

 quo fit, ut infima totius plantae pars villosissima videatur. 

 Flores circa radicem aggregati, ex quavis axilla plerumque 

 gemini: altero exacte sessili; altero pedunculo brevi suf- 

 fulto; utroque bractea suffulto Iineari, calycem subaequante, 

 superficie stipularum. Calyx lanatus. Corolla alba vix 

 in flavidum pallidissimum vergens. Vexillum l£ poll. 

 plerumque superans, emarginatum, marginibus parum infra 

 medium inter se connatis tubulosum. Alae vexillo mullo 

 breviores, carinam superantes. Legumina infra terrae 

 superficiem abscondita, subgloboso-didyma, villosa, unilocu- 

 laria, 2 — 3-sperma. 



Vexillo infra medium tubuloso et leguminibus sub- 

 terraneis ab omnibus hujus generis speciebus diguoscenda. 



12. Caprini. 



41) AsTRAGALUS ROSEUS. ml 



A. caulescens erectus vel adscendens, caule albo- 

 villoso, foliolis 17 — 23 obovato-ellipticis incano- 

 villosis, spica capitata subglobosa, pedunculis fo- 

 lio 2 — 5-plo brevioribus, calycis villosi denti- 

 bus setaceis tubum superantibus corollam sub- 

 aequantibus, leguminibus obovatis triquetris ca- 

 lycis tubum parum superantibus lanatis unilo- 

 cularibus. 

 A. roseus. Ledeb. Icon. pl. Fl. ross. alt. illustr. t. 300. 



Hab. in campestribus sabulosis ad fl. Irtysch (prope Ust- 

 kamenogorsk) , Kurtschum , Bekun et alibi in deserto 

 soongoro-kirghisico (M.), circa metallifodinas Loktewsk, 

 Kikolajew etc. Fl. Maj., Jun. Q. 



lladix lignosa, crassitie pennae anatinae vel paulo 



crassior, inlus lutescens, extus cortice fuscescente obducla, 



inulticeps. Caules 3 — 6 pollices longi, basi perennantes, 



