52 



var. uiiguslifolia: Tab. 89. MDCCX. 1. var. deiilalae pars superior. II. var. linearifoliae pars 

 superior. 1. Capsula macrosepala 



37. V. prostrata L Sp. 22: recedil caulibus sleriiibns proslralis, cauiibus diffusis, lempore 

 lloreiuli mullo praecociori. Fiores pallidiuscule coerulei. Planta apud nos valde praeco.x, ineunte 

 Majo vuigo anthesi bene evoluta pollens. Caules incaiii piiis curvulis ascendentibus inlerjectis paucis 

 pilis patulis. Folia ligulata, raro ovata, bipeclinata dentala nunc vere fissa Longitudo pedicello- 

 rum, ambitus calycis, longitudo sepalorum milii multum ludere videntur 



Crescit in collibus siccis hic inde, sed non ubique. Plantae habeo frustulum, quod huc refe- 

 rendum videtur ex Pedemonlio: St. Remy iii valle Augustana. 14. Julio 1843. Rchb. fil.! 



lcon. nostr. Tab. 87. MDCCVIIl. Planta. 1. Ape.x folii. +■ 2. Alabaslrum. +• 3. Corolla ex- 

 pansa. + 4. Calyx. + 5. Capsula, monstrosa, sc. dente quinto magno. +■ 6. Capsula Iranssecta. +■ 



Obs. V. Bastardii Boreau, V. canescens Bast. Suppl. fl. m. et L. non Schrad. Maine et Loire 

 mihi polius videtur iu.sus bene canescens hujus, quam lusus V. Teucrii, uli volunl cl. Grenier et 

 Godron. Celerum moneo, plantam adeo canescenti pilosam, (jualem in icone profero, rarius occurrere, 

 quam eam, cujus capsulae nudae, calycum sepala medio nuda, limbo citatula. Analysin saltem hujus 

 in supplemento dabo. 



38. V. anstriaca L. Sp. 17: recedit a praecedenti caulibus ereclis vel basi vix decumben- 



tibus ac foliis pinnatifidis pinnalisectisve. 



a pinnatifida K. I. c 605: foliis pinnatifidis V. Jacquini Schott R. S. I. 108. Jacq. Ausir t. 329. 



g. biplnnatifida K. 1. c: foliis bipinnalifidis 



Crescit in apricis Auslriae, Carnioliae, Croatiae, Dalmatiae, Bannatus. Vere. 21. 



Icon. noslr a. pinnatilida: Tab. 90. MDCCXI. I. Planla. 1. Fructus. +■ 



p. hipinnalifida: Tab. 89. MDCCX III. Ramus. 2. Fructus. + 



39. V. multifida L Sp. 17: recedil a praecedenli caule deciimbente basi lignescenle, calycis 

 segmentis valde inaequalibus, corolla valde transversa, capsula valde Iransversa — Corolla violacea. 



In Orienle. Hic comparanda addilur. 



Icon nostr. Tab. 88. MDCCIX IV. Caulis. 3 Alabaslrum +■ 4. Corolla cxpansa +■ 5 Caiyx. 

 +■ 8. Apex folii. + — Ilnec ad vivam cullam olim delineata. 6. Fruclus. + 7. Idem decisa parte 

 calycis +■ Haec juxtii specimina caucasica. 



Obs. Reslanl in ullimis hisoe «.peciebus dubia satis multa solvenda. Ego quidem cliarncteres de 

 longitudine sepalorum depromtos et illos de indumenlo calycis et iiios de longitudine pedicellorum — 

 et ipsos illos de ambilu cnpsulae non mulli facio. Aequum aulem judico, et aliorum judicia aflfere. 



Ila cl. Fritz Scluillii in „sechszehnter und siebenzehnter Jahresberichl der Pollichia, eines 

 iiaturwissenscliafUicheii Vereins der Rheinpfalz. Herausgegeben von dein Ausschuss des Vereins. 

 iNeusladl a/H. Buchdruckerei von D. Kranzbiihler jun. 1859." haec habet, el quidem pag 43: 



,,Diagnosis novae speciei Veronicae generis, in Palalinalu delectae auctore Friderico Wilhelmo 

 Schultz: Veronica bracby.-^epala; caulibus erectis; foliis sessilibus, crenato-serralis, cauhnis inferio- 

 ribus e basi subcordnla ovalibus, obtusis, superioribus e basi subeoidala ovnlis, acutiusculis, ler- 

 miiialibus oblougis; racemis axillaribus; pedicellis ereclis capsulam subaequanlibus; calycibus quin- 

 quefidis, lobis inaequalibus, oblongo-lanceolatis, obtusis, corolla duplo vel triplo brevioribus, de- 

 mum capsulae adpressis; corollae lobis obtusis, superiore subreniformi, caeleris suborbiculalis ; 

 cap=ula cunjpre.^sa, orljiculari, ad lalera bnsique oblusa, apice acule emarginala. Perennis. Florel 

 Ma)u, Junio. In collibus incultis, siccis formationis calcareae „Tertiaerkalk" ad lapidicinns prope 



