46 



An den Gleiclien in Thuringen Garke Deutsclil. Fl. In sylvis Malrae Sadler! Budae Lang! Gre- 

 benacz legionis iilyrico-bannalicae Heufful! Var. auslralis: Hoppelnberg am Harz Hampe! 



var. ovalifolia est slirps mihi valde dubia, quam reperi autumno 1861. in horto botanico Dresdensi. 



Icon. nostr. Tab. 94. MDGCXV. Plantae. H. vera foliosa. 1. Fructus +■ 1. auslrnlis Schrad 



var. ovalifolia: Tab. 90. MDCCXl. HI. Caulis. 4. Fructus. +• 



Obs. Siquidem V. australem huc duco contra senlentiam auctorum, id facio ob formam den- 

 tium, ob contextum foliorum, quae etiam sicca superne vernixia, ob latos calycinos dentes, bracteas 

 infimas latas. An bene factum sil, dijudicent, quaeso, qui vivam sponlaneam copiose observarunl, 

 uli cl. Dr. Hampe Forsan pari jure propria species, quo reliquae hujus seclionis. 



Contra V. paludosa Lej. Spa 1. p. 22 me judice intral inler circulum Veronicae longifoliae. 

 Est lusus brachyphyllus, polyphyllus, mullispicatus. Dentes quidem foliorum haud adeo suhliliter 

 arislali, quaies nunc in V longifolia occurrunt. Sed saepissime in eadem obluse acuti. 



Ceterum cl. Benlham jam mounit, Lejeunianas Veronicas haud adeo spontaneas videri. Cf. 1. c. 

 465: „Specimina tamen omnia, quae vidi a cl. Lejeune in herbariis variis recepta, hortensia sunt 

 (sub V. paniculata var. eleganti ) 



Obs. Moneo, me in ultimis tabuiis voluminis spatia in tabulis adhuc vacua supplementis quibusdam 

 communicandis adhibiturum. Tabulae Veronicarum sculptae me non Lipsiae praesente, unde non- 

 nullae figuram mihi haud sufnciunt. 



24. V. longifolia Sp. 13: foliis membranaceis oblongo-lanceolatis (opposilis lernalisve) 

 serralis subulatove serratis, saepe duplicato-serralis, dentibus inaequalibus anlrorsis, bracleis seta- 

 ceis. calycis dentibus lanceis, capsula turgida obovala submarginata. Corolla albido-azurea. Cl. 

 Koch hasce varietales proponil, ab aliis specierum cupidis pro speciebus habilas: 



a. vulgaris K. I. c. 606: foliis cordatis subcordatisve V. longifolia Schrad. Comment. p. 26. 

 I. 2. f. 1. 



p. inarilima K. i. c. G06; foliis basi subcuneatis angustis. V. marilima Schrad. I. c. 29. t 1. f. 1. 

 y. media K. 1. c. 606: foliis liasi cunealis. V. media Schrad. 1. c. 23. t. 1. f. 2. 

 8. glabra K. 1. c. 606: tola folia giabra V. giabra Schrad. I. c 25. I. 1. f. 4. 



Crescit ad fossas, inter virguita, in pratis humidis, seu pinguibus, ad ripas — vulgo frequens, 

 hic inde rarior. !n Daimalia ab iil. de Visiani numquam visa: „in herbidis monlis Vellebith, ubi 

 legil lib. baro a Welden." 



Icon. nostr. Tab. 93 MDCCXIV. a. vuigaris. 1 Caulis pars superior. y. media : II. Caulis 

 superior. 1. 2. Alabastra. +• 3. FIos longiludinaiiler Iransseclus. + 4. Corolla. +• 5. Flos perpen- 

 dicuiariler Iranfseclus. +■ 6. Flos subaperlus antice. +• 7 Fructus. +• 8. Fructus junior transsec- 

 tus horizontaliter. +• 9. Fructus junior lran.?sectus longitudinaliler. +• 10. Slamen + 11- 12. 

 Semina. +• 



B. Racemi axiilares. 

 (Sect. Chamaedrys K. I. c. 603.) 

 a. Calyces quadripatiti. 



aa. Scutellala: folia lanceo-linearia. Herbae ascendentes. 



25. V. scutellata L. Sp. 16: tenuior, foliis sessilibus lanceoiato-linearibus parce ac remote 

 denticulatis, denticulis ereclis .seu relrorsis (rarissime subulatis), pedicellis frucliferis patentibus, 

 calycis parlitionibus ovato ianceis capsuia aite obcordala brevionbus. Sl. H. 58. Coss. Paris. — 



