— 11 — 



vidisso quoad antlieras. Tandeni V. plioeniceum saepius vidi gaudere anlheris anlicis obliquis, quas 

 iii icone Tab. 31. alluli, dum in annly.si normales transversas depinxi. 



Hybrida Verba.sca nunc meliu.s cognita el avidissime collecla indies augenlur. Anglus vir quidem 

 hybridas haud inagiio amore videtur ample.xus. Ila in DG. Prodr. p. 225 verbotenus: „Hybridae 

 speciebus vulgatioribus enalae saepe occurrunl lam sponlaneae, quam cullae, el ab aucloribus pro 

 species aul varietales distinctas accipiunlur. Hic vero nec descriptiones nec diagnoses admisi, et 

 nomina taiitum quibus a bolanicis signata sunl notavi. Non sunl enim species perpeluae, nec varie- 

 lales, nec stirpes permanentes, sed individua in herbariis nimis assidue servala, in natura ephemera 

 et rara, quorum duo cx iisdem slirpibus enata saepe inter se dissimiliora suiit, quam a patre vel 

 malre." Nos conlra vilipensa haescce „individua" diligenter observamus. Quod ni fecissemus, limi- 

 tes mullarum specierum semper ambiguae mansissent. Quae igilur hybrfda nunc non depingere 

 mihi licuit ea in ulliinis voluminis labulis afferam. 



Tanlum haud sine magno gaudio moneo, patris Verbasca , ex incendio Dresdensi 1849 servala, 

 mihi transmissa fuisse, unde maleries haud parum adaucla. 



Tomentum plantarum ex pilis slellatis. „Lana" filamenlorum constat ex papillis compressis cla- 

 vatis sub microscopio minulissime granulatis, quasi saccharalis. 



Characteres forsan optime depromendi erunt ex sligmatis, forsan imo antherarum forma. Feci, 

 quod polui, ul stigmata accurate depingerem. Sed quae ad sicca specimina dedi, ea Ibrsan haud 

 optime characleres vivorum sligmatum prodent. 



A. Species sincerae, saltem non hybridae. 



Sect. I. ThapSllS Benth. I. c. 225. Stamina inaequalia. Antherae in staminibus posteriori- 

 bus reniformes, in staminibus geminis anticis decurrentes. Flores flavi, raro aibi. 



§§. I. Thapsi veri Benlh 1. c. 225. Planlae tomentosae. 



1. V. Schraderi Mey Chlor. Hann 326: subsimplex, laxe lomentosum, foliis superioribus 

 omnino decunenlibus ob.solete denticulalo-crenulatis, corollis rotato infundibuiiformibus, filamentis 

 geminis anticis calvis (nunc medio piiosellis) anlheris suis quater longioribus, stigmale clavato. V. 

 Thapsus L. Suec. 69 ex Friesio. Schrad. Mon. p. 17. Engl. Bot. 649 Schk. l. 42. Hayne Arzgw. 



XII. 38. Tri octopedale, striclum , dense sed tenue tomenlosum. Inflorescentia subclavata. Co- 



rolla e minoribus. Filamenta superiora aibo lanata. Slylus basi slellipilis. 



Specimen egregium, cujus pater in flora excursoria pag. 385 mentionem fecit Charpentieri , ad 

 manus est. In Vailesia lectum dicilur, sed non de Charpenlier, sed pater schedam scripsit. Inde 

 forsan inler plantas gallicas seu nicaeenses pertinet? Pollel tomento densissimo, valde appresso, lucide 

 sericeo. Sligma clavatum quidem nunc lobulosum , nunc obliquum. — An hybridum inter hoc et 

 montanum? — Occurrit etiam albiflorum. 



b elongaium De Vis. Dalm. 154: foliis anguslioribus , corollis aibis. V. elongatum. W. en. pl. 

 h. ber. 223. 



Crescit in collibus siccis, in rupibus, lapidosis etc. Forsan per ditionenm , sed Verbasco Ihapsi- 

 formi longe rarius. Aestate. cT. In Dalmatia indicatur in demissis monlium Vellebith. (De Vis I. c.) 



Icon. noslr. Tab. 16. MDCXXXVII. Gaulis pars superior secta poslposito folio inferiori. 1. Ala- 

 bastrum, ut videas lubum in hoc longiorem. +. 2. Corolla expansa. +. 3. Stylus. +. 4. Capsula. 

 +. 5. Semen superne. +. 6 Semen longitudinaliter transseclum. +. 7. Semen. +. 



2. V. macrurQm Ten. ad fl. neap. prodr. app. V. p. 9. FI. Nap tab. 214: simplex, lute- 

 stenli ac laxe tomentosum, foiiis superioribus optime el lale decurrentibus limbo hinc minule ac 



2* 



