28. Polygonum dumetorum L., Spec, ed. II, 522 (1762); Roth, Tent. fi. Gerni., I, 174; 

 II 1, 457; Wiild., Spec, II, 455; Reich., FI. Germ., 574; Mert. Koch, FI. Deutschl., UI, 62; 

 Koch, Syn. fl. Germ., 619; ed. II, 713; Meisn. in DC, Prodr. XIV 1, 135; Gren. Godr., Fl. 

 franc, III, 55; Becli, Fl. Nied. Ost., 321; Wohlf., Synops. Fl. Deutschl., II, 2248; Fl. dan., 

 t. 756; Engl. bot. t. 2811. — Fagopyrum dumetorum Schreb., Spie. Lips., 42 (1771). — 

 F. membranaceum Moench, Meth., 290 (1794). — F. scandens Giild., Iter, II, 343 (1791) 

 non L. — Bilderdylda dumetorum Dum., FI. Belg. prodr., 18 (1827). — Tiniaria dumeto- 

 rum Opiz, Seznam, 98 (1852). — T. alata Montaud., Fi. Jura sept., 270 (1856). — Foly- 

 gonum convolvulus h. dumetorum Kuntze, FI. Leipz., 73 (1867). — P. alatam Dulac, FI. 

 Haut. Pyr., 169 (1867). — Radix annua, fusiformis. Caulis herbaceus, volubilis, angulatus, 

 laevis, sicut tota glaber, — 2 m longus. Folia petiolata, basi sinuato-cordata vel sagittata, 

 lobis rotundatis v. triangularibus, longe acuminata. Petioli basi nectarium foveolatum ge- 

 rentes. Pedicelli infra medium articulati. Perianthium fructiferum 7 — 9 mm longum. 

 Phylla 3 externa in dorso fructus tempore late alata; alis diaphano-membrana- 

 ceis, in apice late rotundatis, basi in pedicellum fructum aequilongum rarius 

 Ijreviorem defluentibus. Fructus cum pedicelli parte superiore decidui. Nux 

 trigona, angulis rotundatis, nitida, sublaevis, atra, 25 mm longa. Cetera ut in priore. 



Varietas montanum Cicioni in Nuov. giorn. bot. XXI (1889), 267 fructibus apteris 

 exiguum, sec autorem 1. c. XXII (1890) 132 — 138 status abnormis esse videtur. (Italia 

 semel). Idem esse videtur v. apterum Sael. in Herb. Mus. Fenn., I (1889) 131 e Fennia 

 ut prius rarissime. 



Habitat in sepibus, inter dumeta imprimis huniida passim per totam ditionem. — 

 Floret mens. Julio-Octobr. 



Exsiccatae: Tausch, FI. bohem., nr. 1297; Billot, fl. Germ. Gall., nr. 843; Herb. 

 rossic, nr. 232. 



Tab. 223. Folygonum dumetorum L. 1. Plantae pars. 2. Floris sectus. 3. Fructus. 

 4. Nux. (2—4 +). 



29. Polygonum convolvulus x dumetorum. — a) P. convolvuloides Briigger in Jahres- 

 ber. naturf. Ges. Graubiindt., XXIX (1884—1885). — S. A. 102 nr. 70. — Caulis angulatus, 

 — 1 m longus, glaber. Rami breviter pilosi-scabri. PediceHi fructu 4 — 5 mm longo 

 breviores, supra niediam articulati. Perianthii phylla externa acute carinata v. 

 anguste membranaceo-alata, aHs decurrentibus. Nux vix nitens, rugoso-Iineata. An- 

 therae rubescentes. 



Helvetia: c. Chur (leg. Briigger), inter parentes. 



b) P. heterocarpum. — Perianthii phylla externa nunc omnia aptera vel carinata 

 niodo et in petiolum breviter attenuata, nunc omnia alata, vel iu eodem fructu particulatim 

 alata, alis completis vel saepe irregularibus v. interruptis, latitudine variantibus sed in 

 petiolum articulatum ± decurrentibus. Pedicelli pars superior semper fructu brevior, in 

 fructibus exalatis minima. 



Habitat hinc inde et praetervisum videtur. Austria inferior: in agro Vindobonensi 

 (Wien, Kierling, DreimarLstein leg. Beck); Bohemia: circa Pragam (Beck), Sloupuice 

 (leg. Fleischer). Etiam vidi e Gallia et America boreali. — Floret m. Augusto. 



Tab. 223, fig. 5. Fructus Polygoni heterocarpi G. Beck (+). 



