— 18 — 



oppositi; perianthium primum ellipsoideum , clausum, demum bi- (rarissime 3-)*) paiiitum, 

 laciniis reflexis v. revolutis. Stamina 10—30 (rarius minora), tubo brevi perianthii inserta; 

 fflamentis ffliformibus, antheris linearibus, basi sagittatis, bilocularibus. — J cymosi, dichasium 

 typicum plurimum triflorum formantes, foliis sensim diminutis stipulas duas membranaceas 

 gerentibus lulcrati. Bracteolae desunt. Perianthium cyathiforme, styH basi insertum, apice 

 2"4-lobulatum; ovarium inferum, uniloculare; ovulum unicum, basale, sessile, campylo- et 

 apotropicum, integumento unico praeditum. Stylus basi ovarii insertus, perianthio cinctus, 

 et cum eo diciduus; stigmate exseiio papilloso. Drupa globosa, basi appendice carnosa 

 aucta, sicca raphidibus nitidis verruculosa, monosperma. Embryo albumine cinctus, curvatus. 



„Gehort sowohl bezligUch ihrer Wuchs- als ihrer Bliitenverhaltnisse zu den merk- 

 wiirdigsten Pflanzen der europaischen Flora" (Eichler, 1. c). 



Variat magnitudine et forma foUorum. In f. lancifolia folia angustiora, oblonga 

 utrinque longe attenuata sublanceolata observantur. 



Crescit in saxosis umbrosis, ad muros, in incultis per totam ditionem florae medi- 

 terraneae, ab insuhs Canariensibus per Europam australem et Africam borealem ad Orientem. 

 Gallia meridion.: Grasse, Cannes, Nizza, San Remo, Montpellier etc. Italia (copiose). 

 Austria: Istria australis: Rovigno, Pola; Insulae Cherso, Lussin (Frid. Aug., 11. Rex 

 Saxoniae 1841), Scoglio CoUudraz, Nembi, Oriole. Copiose in Dalmatia tota medit. (Porten- 

 schlag, pr. Spalato et in ins. Lissa leg. Frid. Aug. II.) Albania. Graecia etc. Floret 

 m. ApriH — Junio. 



Exsiccatae: Petter, Dalm., nr. 376; Schultz, Herb. norm., nr. 1141; Kern., Fl. exs. 

 austro-hung., nr. 2680; MabiUe, Cors. (1865) nr. 8; ReUqu. MaiU., nr. 1679; Reverch., Sard. 

 (1881), nr. 189; Bourg., Alp. mar. (1861), nr. 264, nr. 71; Ces., Car., Ital. bor., nr. 732; 

 Todaro, Sic, nr. 498; Magn., Fl. sel., m-. 1795; Heldr., Herb. norm., nr. 190; Orph., Fl. Graec, 

 nr. 806; Noe, Or., nr. 107; Kotschy, Cypr., nr. 204; Gandog., Alg., nr. 809, 811. 



Tab. 157. TJirlygonum cynocramle. 1. Planta. 2. Flos $ clausus; 3 idem apertus. 

 4. Flos 5 longit. sectus. 5. Drupa; 6. eadem longit. secta. 7. Embryo. 8. Stipulae foli- 

 orum alternantium. 9. Folia sensim diminuta, dichasium florum 5 fulcrantia. (2 — 9+). 



POLYGONACEAE 



Lindl., Nat.-Syst., ed. U, 211; Benth. Hook., Gen., III, 82; Benth. et Meisner in DC, Prodr., 

 XIV 1, 1; Dammer in Nat. Pflanzenfam., III la, 1. — Polygoneae Juss., Gen., 82. 



Flores monoclini vel abortu unisexuales, saepe dioici, actinomorphi. Perianthium her- 

 baceum vel coroUinura, aut simplex, acyclicum tepaUs 3—5 aut duplex, cyclicum tepalis 

 3 + 3 vel 2 + 2. Stamina plurinium definita 6 — 9, rarius miuora v. indefinita, singula vel 

 binata. Antherae biloculares, longitudinaUter dehiscentes. Germen superum, plurimum 

 carpeUis.2 — 3 formatum et 2 — 3-gonum, urdloculare. Ovulum unicum, basale ortho-et 

 epitropicum. StyU plurimum 2 — 3. Nux 2 — 3-gona, libera, perianthio varie commutato 

 saepissime cincta, monosperma. Semen erectum, embryone excentrico, radicula supera. 



Specie3 secunda Th. marranthum Francli. differt flovibus dioecis et perianthio floris (J 4 — 5 partito. 



