— 6 — 



altus, raniis sanguineo-pui-]iureis, foliis breviter petiolatis, ovalibus v. ellipticis, acutis v. apicu- 

 latis, concoloribus, subtus parce subcrispule pilosis, autumno sanguineis. 



Crescit in sepibus, dumetis, silvis per totam ditionem usque ad subalpinos. — Floret 

 Junio— .lulio. 



Variat: fructibus maturis viridibus (= f. viridissima Dieck, Kat. Arb.), foHis varie- 

 gatis (= variegata Hayne, Dendr. Fl., 6), latissimis apiculatis (= C. latifolia De Bray " 

 in Denkscbr. Regensb. bot. Ges., II, 35; Rom. Schuit., Mant. III, 250. — C. citrifolia Wahl. 

 in Isis XXI [1828], 982 non Hort ap. Lam. — passim) vel angustioribus, acuminatis 

 (= stcnoph/Ua). — C. australis C. A. Meyer in Bull. acad. St. Petersb., III (1845), 372; 

 Boiss., Fl. Or., H, 1002, est forma orientalis, egregia foliis subtus copiose appresse pilosis, 

 cinereis. Occurit in Rossia (Gub. Stawropol), prope Byzantium, in Anatolia et Persia. 



Exsiccatae: Ehrh., nr. 11; Reichenb., nr. 820; Billot, nr. 244; Fries, fasc. 11; Sint., 

 Thess., nr. 413; Willk., Hisp. (1850), nr. G3; Woloszcz., Fl. Polon., m-. 441; Kern., Fl. exs. 

 austro-hung., ur. 3277. 



Talj. 144. Cornus sanguinea L. I. Ramus florifer, II. fructifer. 3. Alabastrura. 4. Flos. 

 5. Germen longit. sectum. 6. Fructus. 7. Idem transvers. sectus. 8. Putamen. 9. Pilus. (3 — 9+). 



CornuS Stolonifera Michx., Fl. bor.-Am., I, 92. — C. alba aut. (non L., Mant. I, 40), 

 frutex boreali-americanus, saepe iu hortis colitur rarissime autem subsponte occurrit. Differt 

 a priore foliis majoribus, subtus glauco viridibus, petalis minoribus, stylo apice non incras- 

 sato, drupis albis. 



Sect. 3. Arctocrania Endl., Gen., 798. — Sect. Comion Spach, Hist. veg. phan., 

 VIII, 103. — Flores umbellati, bracteis 4 albis, amplis involucrati. Petala purpurea. Caules 

 repentes, suffruticosi, ramos floriferos subherliaceos emittentes. Spec. nr. 3. 



3. Cornus suecica L., Spec, 118 (1753); FL Lapp., 3G, t. 5, f. 3; FL dan., t. 5; Engl. 

 bot., V, t. 310; Svensk bot., t. 201; Stunn, Deutschl. FL, XHI, 52; Reich., Fl. Germ., 202; 

 Koch, Deutschl. Fl., I, 818; Syn., ed. II, 354; DC, Prodr., IV, 274; Wohlf., Syn., I, 1169. — 

 Chamarpericlymemim prutenicum Clus., Rar. Stirjj. Pann. Iiist. (1583), 87 — 89 c. icone. 

 — C. horealis Krasch., Fl. Ingr., 24. — Eukrania suecica Raf., Alsog. Am., 59. — 

 Caules subterranei, repentes, di- vel trichotome ramosi, lignosi; epigaei ascendentes vel erecti, 

 subherbacei, basi squamis parvis, oppositis, sujara foliis sessilibus ovalibus v. subrotundis, sub- 

 acutis, nervis lateralibus binis v. temis arcuatis perductis praediti. Polia ramorum sub flore unico 

 terminali ortorum angustiora, elliptico-oblonga, utrinque attenuata, saepe 4-veiiiciIlata. Folia 

 involucri ovalia, subapiculata, alba vel in nervis lilacina, umbeUa multiflora multo longiora. 

 Flores breviter pedicellati, pedicellis cum ovario sicut tota jjarce appresse pilosis. Petala 

 purpurea, acuminata, unum aristulatum. Antherae luteae. Drupae globosae, coccineae, nitentes, 

 capitulatae, congestae. Putamen subglobosum. Pericarpium aquosum, dulce. 



Crescit in turfosis, umbrosis ditionis septentrionalis modo. Germania: Schleswig, Hol- 

 stein (Breitenburg, Winterbahn, Bremervorde, Stade), Ostfriesland , Oldenburg (copiose), 

 Pomraem (Kolberg). — Pervulgata per totam Europam, Asiam et Americam borealem et 

 subarcticam_ — Floret Majo — Junio. 



Exsiccatae: Fellm., nr. 118; Fries, Fasc. U; Reichenb., nr. 1642; Schultz, Herlj. norm., 

 nr. 1070; Herb. Ingr., nr. 278; Rel. MailL, nr. 237 et a; Weber, Exs., nr. 342; Schochin, 

 Fenn., nr. 64. 



