— 150 — 



in litorali; Istria (ad fl. Arsam pr. Pesacco [1. Pospichal], prope Polam, Promontore [ZanichelliJ, 

 ins. Brioni, Veglia [Wulfen], Sansego; Croatia (prope Carlopago!, Zengg); Dalmatia (Arbe, 

 Pago, Lissa, pr. Spalato [Portenschlag], Zara); Hercegovina (pr. Mostar [Struschka]) ; Gallia 

 merid., Hispania, ItaHa et insulae, Oriens etc. — Floret mens. Julio — Sept. 



Exsiccatae: Wawra, Fl. med.,nr. 590; Magn., Fl. select.,nr. 668; Noe, Exsicc.,nr. 156; 

 Petter, Dalm.,nr. 190; Billot, Exs.,nr. 2527; Todaro, Sicil.,nr. 116; Reverch.,Pl. Cors.(1880), 

 nr. 347; Kern., Fl. Austro-hung., nr. 1019. 



Tab. 274. Caniphorosme monspeliaca L. 1. Plantae pars. 2. Flos cum bractea. 3. Flos. 

 4. Pistillum. 5. Germen longitudinaliter sectum. 6. Semen longit. sectum. 7. Pili perianthii. 

 (2-7 +). 



Camphorosme perennis Pallas, IUustr., 66, t. 57; Fenzl in Ledeb., FL Ross., III 2, 743. 

 — C. monspeliaca Aut. Ross. et Korsh., Tent. fl. Ross. or., in Mem. ac. Pet., VUI. ser., VII, 

 355 ab autoribus saepe cum C. monspeliaca conjuncta sec. specimina taurica a priore 

 differre videtur: caulibus albo tomentosis, perianthio copiosius viUoso, eiusdem dentibus cari- 

 natis multo majoribus, staminibus saepe duobus, stigmatibus pennicillatis, odore minore. 



Camphorosme ruthenica M. Bieb., Fl. taur. cauc, HI Suppl., 112 (1819); Moqu. in DC, 

 Prodr., Xni 2, 126. — C. monspeliaca v. ruthenica in Rossia media et in steppis Asiae 

 indigena, a C monspeliaca habitu graciUori, foliis brevioribus, floribus minoribus, perianthio 

 viUis albidis undique vestito et pilis magis appressis vix difi^erre videtur. Meo sensu forma 

 est quaedam C- perennis vel C. monspeliacae v. peremis, minime species propria. 



2. CamphorosmeovataWaldst. Kit., Pl. rar. Hung., I, 64, t. 63; Reich., Fl. Germ., 581; Host, 

 Fl. Austr.,I, 217; Roem. Schult., Syst., IH, 463; Nees, Gen. Germ. MonocliI.,t. 60, fig. 15, 16; 

 Moqu. in DC, Prodr., XIH 2, 126; Fenzl in Ledeb., Fl. Ross., IH 2, 744; Neilr., Diagn. Ung., 

 110; Hal. Braun, Nachtr. Nied. Ost., 72; Beck, Fl. Nied. Ost., 337. — C. sabulosa Kit. rectius 

 WiUd.; Moqu., 1. c, 126 conf. Aschers. apud Neilr., Aufz. Ung. Slav., Nachtr., 27. — C. annuum 

 var. ovatum G. Beck in Sched. Plurimum annuum, rarius bienne. Radix fusiformis, multicaulis. 

 Caules herbacei, pedales, ascendentes vel erecti, sicut tota ± pilosuli, glabrescentes, — 30 cm 

 longi, saepe rubeUi. Folia lineari - subulata , semiteretia, subcarnosa, saepe angustissima, 

 subfiliformia; fulcrantia conformia, floribus longiora. Spicae ovoideae vel elongatae. Perian- 

 thium florum hermaphroditicorum 3 — 4 mm longum, sursum parce ciliatum. Germen in 

 stylum acuminatum. Flores ? in spicis secundis dispositi, minores, eorum perianthium saepe 

 hispidum. Semen 2 mm longum. Inodorum, pili breviter articulati paucissimi, sine oleo 

 aetherico. 



Formae sequentes observantur: 



Forma annua, minor saepe simplex vel ramis inferis ascendentibus praedita = nana 

 [Moqu., L c, 126]. — Forma eaule plurimum apicem versus spicas multas conspicuas densi- 

 floras terminatas ferente = densiflora m., sed saepe spica terminalis unica, apicem versus 

 densiflora, basim versus floribus axillaribus foliis fultis remotissimis praedita = laxiflora m. 

 (sic in Icon. Kitaib.) 



Crescit in locis salsis, vere inundatis, arenosis sterilibus: Hungaria: Com. Moson propre 

 Weiden et Podersdorf [KeUer], in plamitie hungarica in Com. Esztergom, Pest, Kun, Heves, 

 Czepel, Fejer, Szabolcs, Szeged, Zala etc. Transsylvania (?), Croatia (?) Romania, Serbia, 

 Bulgaria, Rossia (?). — Floret mens. Julio — Novembr. 



Exsiccatae: Kern., Fl. exs. austro-hung., nr. 2676; Magn., Fl. sel., nr. 4056. 



