— 176 — 



Inter ^"' chlorostachyum etA"'retroflezum ceite formae intermediae occurrunt, quas e Tirolia 

 australi (Bozen 1. Hausmann), e Sicilia (Madonia leg. Strobl) et Fiume (leg. Noe) observavi. 



Amarantus glomeratus Pospich., Fl. Ost. Kustenl., I, 375 (1897) non Clairv. observatus 

 prope Tergestum et prope Mariano (Friaul), ex descriptione spicis fulvis, crasse cylindricis, 

 brevibus, ad apicem inflorescentiae globoso-aggregatis praestans ad formas A' hypochondriaci 

 L. pertinere videtur. 



Tab. 296. Fig. 1 — 2. A. hybridus v. chlorostachys. 1. Pars superior plantae minoris. 

 Fructus cum bractea (-|-). 



3. AltiarantuS patulus Bert., Comm. it. neap., 19, t. 2 (1837) et Fl. ital., X, 193; Guss., 

 Syn. fl. Sic, 11 2, 585; Gren. Godr., Fl. franc, IU, 4; Freyn iu Abh. zool. bot. Ges.(1877), 411; 

 Arc.Comp. fl. it., 588; Asch. in Ber. deutscli. bot. Ges. III (1805), 317; Pospich., Fl. Ost. Kiist., 

 I, 373. — A. spicatus Reich., Fl. Germ., 585 (1832) non Lam. — ? A. morosus Reich., 1. c — 

 A. chlorostachys Moqu. in DC, Prodr., XIII 2, 259 et Aut. 1. c (p. p.). — • A. retroflexus v. 

 patulus Fiori in Malpigh., X (1896), 55J; Fiori Paol., Fl. Ital., I, 321. — A. retroflexus—sil- 

 vestris Freyn in Ost. bot. Zeit. (1876), 105. — A. Delilei Richter et Loret in Bull. soc. bot. 

 de France, XIII (1866), 316 ex diagu. (Specimina Loretiana, quae vidi ad A' retroflexi formas 

 pertinent). — A. laxiflorus Comolli ex PoU., Fl. Veron.j III, 114 (1824) = A. chlorostachys 

 Wnid. ? in Poll., 1. c. ex diagnosi imperfecta dubius^ sed fide Reicheub.; an nomen praeser- 

 vandum? — A. Timeroyi Jord. fide Moqu. et Gren. Godr. (Plantae huius nominis a Gandoger 

 collectae ad A'" retroflexum pertinent). — A.incurvatus Gren. Godr., Prosp. fl. franc, 8 (1846) = 

 A. patulus V. incurvatus Arcang., Comp. fl. ital., 588 (1882). Viridis, rarius" rubescens, pubes- 

 cens. Caulis copiose ramosus, — 50 cm altus. Folia longe petiolata, ovali-rhombea, obscure 

 viridia. Spicae cylindraceae, deusiflorae, axiUares et terminales, virides; spica terminahs plurimum 

 elongata, lateralibus 6 — lOX longior. Bracteae florum lateralium J e basi utrinque hyahna 

 subulato-spinulosae, perianthio paulo ('/s) longiores. Perianthii phylla ovali-oblonga, 

 breviter subulato-acuminata, 1-7 — 2 mm longa, fructu conspicue breviora. Semen carina rotun- 

 data cinctum. 



Amarantiis patulus Bert. a pluribus autoribus etiam ab autore ipso cum A° chloro- 

 stachyo commutatus est, quam ob rem stationes plures postea notatae exceptis! signatas ad 

 A'" chlorostachyum pertinere videntur. Bractearum longitudo discrimina optima amplectitur, 

 sed Bertoloni bracteas modo „perigoniis longiores" et semper breviores quam in A" retro- 

 flexo descripsit, Gussoni autem (l.c. 586), a Bertoloni citatus, sepala bractea parum breviora 

 commemorat, quocum Fiori et Paoletti (1. c) consentiunt. 



A. patulus Bert. certe spontaneus crescit in incultis florae mecliterraneae. Enumeratur 

 inAustria: Tiroha(fide Bertoloni, Meran leg. Hausmanu, Bozen leg. Uechtritz); Stiria (Marburg 

 leg. Murr); Istria (non rare ex Pospich.; Triest fide Bertoloni, Parenzo leg. Marchesetti, Pola 

 leg. Freyn); Italia [copiose; Friaul leg. ComoUi, Udine, Venetia c.Torre del Benaco (leg. Rigo!) 

 Tohnezzo; Gorsica, Sardinia, Sicilia!]. Helvetia (Locarno leg. Aschers., Genf fid. Gremli); 

 Gallia australis (Lyon, Montpellier, Narbonne etc). Floret mens. Junio— Octobr., prius quam 

 A. retrotlexus. ^; ,■ .; •' .. 



Exsiccatae: Billot, Gall. Germ., nr. 1056 (fide Greu. Godr..),; porro fid. Nyman: Cesat., 

 Ital, nr. 603; Bourg., Hisp., nr. 857. Vidi: Todaro, Sic, nr. 4.'.;iJ si",', 



Tab. 296. Fig. 3— 4. Amarantus patulus Bert 3. Pars superior plantae. 4. Fructus 

 cura bractea. (4-). 



