128 TRIANDRIA MONOGYNIA. 



Germ. Sumpf-Binfe. 



In fofris, jjaludibus, riuulis ; /3. in pratis et pafcuis hu- 



midivifculis. 



Perennis. Flor. lunio ad Auguftum. 



Radix repens, teretiufcula , fufca vel e fufco nigra, 

 fibris multis, concoloribus, praefertim ad culmorum 

 exortum, capiilata. Culmi pedales, bipedales erecti, 

 teretes vel ex tereti comprclli, Itriati, vt reliquae 

 partes, glabri, bafi vaginati, ceterum nudi. Vaginae 

 trr.ncatae, aphyllae, culmum arcte includentes: exte- 

 rioribus minoribus, obfcurius coloratis. Spica termi- 

 nalis, folitaria, oblongo - ouata , faepius lanceolata, 

 teretiufcula vel cumpreila, mukiflora. Ghimae ob- 

 longo-ouatae, fubcarinatae , nitidae, fufcefcentes 

 aut ex fufco ferrugineae, margine apicem verfns di- 

 lutiori: fuperioribus fenlim anguftioribus, acuiiufcu- 

 lis; duabus inferioribus fubrotundo - ouatis, obtufis. 

 fterilibus. Stigmata duo. Nux obouata, lenticulari- 

 comprefTa, pallide flaua. Setae quatuor. 



Varietati /3. radix crafHor et fublignofa ; culmi di- 

 gitales, fefquidigiiales, rarius femipedales, tenuio- 

 res, rigidiores, minus erecti et fpicae minores. — 

 Variet. /3., a IjINnaeo conflltuta, fecundum ab ipfo 

 allata Sciievchzeri (Jgmji. p. 561. t. 7. f. 17.) el 

 MonisoNi (lliji' 3. fect. 8. t. [c. f. 53.) fynonyma» 

 a varietate noftra «. vix disinngenda eft. 



Scirpus vnilticavlis, cui a Smithio (Flor. Britan. r. 

 p. 48. JLngl. Bot. t. 1187.) ])lura , ad Sc. pahijl. 

 variet. /3. referenda, fynonyma adnumerantur, eft 

 media quafi planta inter hanc varietatem et fequen- 

 lein fpeciem. A priori, cuius habitum refert et qua- 

 cum in multis notis conuenit, diflert radice fibrofa, 

 fpica magis ouali et glumis aequalibus, obtuliorilius; 

 a Sc. oiiato radice perenni , culmis rigidioribus, 

 fpica anguftiori, e paucioribus et maioribus glumis 

 compolita. Ab vtraque optime diftinguitur ftigmati- 

 hus tribus et fpicae flofculo vno alteroue inferiori 

 faepe viuiparo et diuaricato euadente. — In icone 

 ex Eugl. Bot. cit. Sc. multicauiis ftigmalibus duobus 

 depingitur; forte pictoris culpa. Specimina enim ab 

 ipfo SmiTHio mifla ftigmata tria continent. 



