TRIANDRIA DIGYNIA. 21 f 



tenucP, flexuofi, angulati, fcabri aut hifpidnli. Cali- 

 ces vniflori, nitidi, fufco - virefcentes vel e purpu- 

 rafcente fuscoque varii, glumis fubaequalibus, lan- 

 ceolato- acuminatis: exteriori, vt in praecedente, 

 acutiori et vnico tantnm neruo diftincta ; interiori 

 paulo mlnori, carina minus hifpida et nouis tribus 

 notata. Corolla caiice rninor; gluma exlerior qua- 

 drineruis, apice bitida, altera lacinia iterum fifTa, 

 fecundum neruos hifpidula, neruo intermedio in 

 ariftam transiente, ceteris neruis in lacinulas excur- 

 rentibus. Arifta parua, terminalis, inter petali exte- 

 rioris fiiruram, bali glabra, apice fubhifpida, magis 

 minusue curua. Ghima corollina interior duplo fere 

 minor, glabra , apice parinn biiida aut emarginata. 

 Pili bati coniuncti, copioii, corolla longiores, calice 

 vero breuiores. 



Rachis fubinde tota fcabra apparet. 



Diftinguitur a priori culmis faepius ramofis et floribus 

 plerumque minoribus ; a fequente panicula dilVufa 

 et lloribus maioribus, acutioribus; ab vtraque arillae 

 infertione. 



Pauca fynonyma attuli, quoniam botanici tam veteres, 

 quam recentiores hanc fpeciem cum duabus praece- 

 dentibus haud raro confuderunt. 



5. ARVNDO ftvicta, pajiicula ftricta patente, calicibus 

 acutis, ariita dorfali recta corollam fubaequante, pilis 

 corolla breuioribus. 



Arundo fiiicta. Timm. inSiemJf. IVIeklenb, IVIagaz. 2. p. 235« 

 Lriickn. Ncohrandenh. p. x/j- 



Arundo neglecta. Ehrh. Beitr. 6. p. 137. Ejusd, Granu 



Ic. Noftr. t.^.f.S- 



Exf. Ehrh. l.c. n. 118. 



Gervi. Steifahriges Rohr. 



In pratis aquofis Duc. Megapolitani prope Malchinum 



(Ti»n») et Neobrandenburgum {Briickncr) — prope 



Berolinum (Sprevgel). 

 Perennis. Flor. lunio, lulio. 

 Radix repens. Culmi a bi- ad fefqnipedalem altitudi- 



nem adfcendentes, fimplices, ftricti, rigiduli, teretes, 



ftriati, glabri. Folia linearia, acuminata, ad oras 



