— 106 — 



Crescit in collibus aridis, apricis arenosis et graminosis. Hungaria: frequens im- 

 primis in ditione australi. Com. Neutra, Stuhlweissenburg, Szabolez, Bacs, Banat etc. — 

 Transsylvania (Kolozs, Torda, Gyeres, Gyula Fehervar, Szaszszebes, Stolzenburg, Gr. Scheuern, 

 Medgyes etc. cfr. Simonk., Enum. pl. Transsylv. 189). — Area geographica : Serbia (Dolina 

 Ibra pr. Easkaj, Romania, Bulgaria, Rossia meridionalis. 



Exsiccatae: Kerner, Fl. exs. austro-hung. nr. 189 (Hungaria). 



Tab. 154 (MMCCV): I. Planta minor exscapa. 1. Flos (calycis dentibus nimis 

 abbreviatis) +. 2. Carina +. 3. Germen +. 4. Legumen +. 5, 6. Legumen longi- 

 tudinaliter scissum +. 7. Semen +. 



Subs. IV. Calycophysa Bunge 1. c. 56; Boiss., Fl. orient. H, 214. — Plantae perennes 

 vel lignosae et tunc foliis semper spinosis, pilis basifixis, simplicibus praeditae. Calyx 

 jam subanthesi vel fructifer inflatus, basi obtusus. Legumina subunilocularia, rarius 

 bilocularia, mono- vel oligospermia. 



20. Astragalus alopecuroides L., Spec. plant., 755 (1753); Villars, Hist. pl. Dauph., 

 III, 464; Reichonb., FI. Germ., 512; Gren. Godr., FI. franr., I, 439; Rouy, FI. de Fran(,'e, 

 V 176; Bot. Mag. t. 3193. — Totus molliter villosus; caulibus surrectis, simplicibus, 

 fistulosis. Stipulae liberae, lanceolatae, acuminatae. Folia magna, imparipinnata; foliolis 

 18— 50iugis, ovalibus vel lanceolatis, obtusis. Racemi subsessiles, ovoidei, densi- et 

 multiflori, bracteis lineari-lanceolatis comati. Calyx ovoideus, inflatus; dentibus linearibus, 

 tubo iimlto brevioribus. Corolla luteola, calyce paulo longior; vexillo elliptico, ungue 

 laminam aequante praedito: alis oblongis, obtusis. Legumina ovoidea, compressa, breviter 

 rostrata, non sulcata; seminibus 2—4, reniformibus, fuscescentibus. 



Crescit in alpinis Alpium occidentalium. Delphinatus: Dep. Hautes Alpes 

 (St. Andree prope Embrun, leg. Blanc, 1780) etc. Basses Alpes. Pedemontia: Cogne 

 in Vallee d'Aosta (leg. Thomas, 1810). In Hispania testo Willk., Prodr. FI. Hispan., III 278 

 deest et cum A. narbonensi commutatus est. 



Exsiccatae: Billot nr. 3052; Soc. Dauph. nr. 1589; Magnier, Fl. selecta nr. 518; 

 Cesati et Caruel, Ital. bor. nr. 319. 



Tab. 157 (MMCCVIII): I. Pars superior plantae florentis. 1 — 2. Vexillum +. 3. Ala +. 

 4. Carina +. 5. Stigma +. 5b. Androeceum +. 6. FIos defloratus +. 7. Legumen 

 immaturum +; 8. idem longitudinaliter et 9. transversaliter sectum +. 10. Semen longi- 

 tudinaliter sectum +. 11. Semen +. 



Astragaius narbonensis Gouan lllustr. 49; DC, Flor. fram,'., IV, 574; Gren. Godr., 

 FI. frany., I, 440; Kouy, FI. de France, V, 177; Willk., Prodr. Fl. Hisp., III, 279; Pallas, 

 Spec. Astrag. 13, t. X — habitu Astragalo alopecuroidi geminus et similiimus distinguitur: 

 capitulis globosis, saepius pedunculatis ; floribus majoribus; calycis dentibus longioribus; 

 vexillo brevissime unguiculato (cum ungue lOplo lamina breviore); leguminibus globoso- 

 trigonis, dorso sulcatis. A. narbonensis crescit in locis aridis graminosis Galliae austra- 

 lis (Dep. Herault, Aude), frequentius in Hispania. 



Subs. V. Cercidothrix Bunge, Astrag., I, 94; Boiss., FI. orient, II, 217. — Plantae 

 perennes vel suffrutices, pilis bicuspidatis mediofixis, appressis, albis nigrisque 

 praediti. Calyx tubulosus vel campanulatus, maturitate immutatus, persistens. Legumina 

 plurimura perfecte bilocularia. 



